H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
1920 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Οι κτίστες
Οι κτίστες
ΣΕΠ 16. 2016
2310
"Τι κτίζεις;"
Η γενναιότητα κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα
Η γενναιότητα κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα
ΜΑΙ 21. 2017
942
Διηγήσεις από κείμενα του Ηροδότου και του Πλουτάρχου
Ένα ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη για την Αγάπη
Ένα ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη για την Αγάπη
ΜΑΡ 21. 2017
864
«Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα...»
Το αποχαιρετιστήριο γράμμα  του Τσε Γκεβάρα στον Φιντέλ Κάστρο
Το αποχαιρετιστήριο γράμμα του Τσε Γκεβάρα στον Φιντέλ Κάστρο
ΝΟΕ 26. 2016
1212
Σε ευχαριστώ για όσα με έμαθες και για το παράδειγμα σου
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus