Σώζοντας ανθρώπινες ζωές στις ακτές της Λέσβου

Εδώ στον Μόλυβο, νοιώθω πόσο μεγάλη αξία έχει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, το ένα χέρι για το άλλο, πόσο πολύ έχει ωφεληθεί "το μέσα" μας, πόσο καλύτεροι άνθρωποι γινόμαστε, πόσο μεγάλο σχολείο είναι αυτή η εθελοντική προσφορά μας....
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
969 προβολές
 

 Μάνια Μπικώφ ΙΑΝ 21. 2016
από Μάνια Μπικώφ
Την κοιτώ και την ξανακοιτω αυτή τη φωτογραφία και είναι σα να με βλέπω σε 10 χρόνια από τώρα... Θαρρώ τα μάτια θα έχουν πάντα αυτή τη λάμψη ακόμη κι αν οι ρυτίδες γεμίζουν το πρόσωπο...Κι αυτό,γιατί στη δική μου ζωή,το τελευταίο που με απασχολεί είναι το έξω μου.. Παλεύω πάντα για το μέσα μου, να είναι καλά, να νοιώθει πληρότητα, να νοιώθει ευτυχία.

Εδώ, στη Λέσβο, σήμερα κλείνουμε με την ναυαγοσωστική μας ομάδα 70 μέρες (από εδώ και η φωτογραφία από τον φίλο φωτογράφο Neal Mcqueen που λατρεύει το ασπρόμαυρο,αντίθετα από μένα που ζω για το έντονο χρώμα.. Με παρασύρει παρόλα αυτά αυτή η συγκεκριμένη φωτογραφία, γιατί είμαι τόσο πολύ εγώ).

70 μέρες, που καθεμία από αυτές είναι μια τεράστια εμπειρία ζωής...είμαστε εδώ και προσφέρουμε καθημερινά όλο τον εαυτό μας στο έργο που υπηρετούμε και εισπράττουμε τόση πολύ ευγνωμοσυνη και αγάπη από όλους, που οτιδήποτε ο καθένας μας κι αν έχει αφήσει πίσω για να έρθει εδώ, ο,τι κι αν έχει στερηθεί από όσα αγαπάει, αρκεί ένα χαμόγελο από κάθε άνθρωπο που βοηθαμε μια χειραψία, μια αγκαλιά και γεμίζει η ψυχή πληρότητα.

Τόσοι άνθρωποι εδώ, να νοιαζονται, να προσπαθούν, να δίνουν.. χρόνο, χρήμα, τον εαυτό τους, να θελουμε όλοι απλά ένα πράγμα: να έρχονται οι βάρκες  (των προσφύγων) με ασφάλεια, να πατάνε οι άνθρωποι στεριά, στεγνοί, χωρίς φόβο, με ελπίδα..

Έτσι τώρα, εδώ στον Μολυβο, νοιώθω πόσο μεγάλη αξία έχει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, το ένα χέρι για το άλλο... πόσο πολύ έχει ωφεληθει "το μέσα" μας, πόσο καλύτεροι άνθρωποι γινόμαστε, πόσο μεγάλο σχολείο είναι αυτή η εθελοντική προσφορά μας.... Κάθε θυσία που κάνουμε για να είμαστε εδώ, είναι επένδυση στην ψυχή μας...σ'έναν καλύτερο εαυτό μας.

Υπάρχουν χιλιοι λόγοι από όσα καθημερινά βλέπουμε, που μπορεί να σου δημιουργούν εφιαλτες,μα για μένα προσωπικά υπάρχουν άλλοι τόσοι που μπορούν να μας κάνουν να ονειρευομαστε ξανά.

Αυτός ο τόπος μέρα με τη μέρα γίνεται τόπος αισιοδοξίας και ελπίδας κι αυτό με κάνει να πιστεύω όλο και πιο πολύ σε ό,τι κάνουμε εδώ στον 24ωρο εθελοντικό ναυαγοσωστικο σταθμό μας στο Λιμαντζικι, στον Μόλυβο. 
Like:
3
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Μετριέται το μέγεθος της προσφυγιάς;
Μετριέται το μέγεθος της προσφυγιάς;
ΣΕΠ 04. 2016
2615
Μια αληθινή ιστορία για τις ζωές που ρημάζουν, για την αξιοπρέπεια του κάθε Ομάρ…
Η μοναξιά
Η μοναξιά
ΝΟΕ 09. 2016
1961
Το παιχνίδι των συναισθημάτων
Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα
Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα
ΔΕΚ 18. 2016
4784
Τα συναισθήματα δύο Αφγανών κοριτσιών με λόγια και εικόνες
Η γάτα
Η γάτα
ΙΟΥΝ 16. 2017
1906
Μια ερωτική ιστορία
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus