Σινεμά ο Παράδεισος

'' Και θυμάσαι ξανά όλα τα φιλιά που εσύ έδωσες ή δεν έδωσες ποτέ και όλους αυτούς τους έρωτες που έσβησαν ή ήταν πολύ σπουδαίοι για να συμβούν και νιώθεις τη καρδιά σου να κάνει επιπλέον χώρο για νέα ταξίδια...''
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
1859 προβολές
 

Γιάννης Δράκος ΙΟΥΝ 13. 2016
από Γιάννης Δράκος
Υπάρχουν φορές που περνάω εξω απο κάποια εκκλησία και πριν κάνω το σταυρό μου, σκέφτομαι τι ταινία να παίζεται μέσα.
Μη με παρεξηγήσετε, αλλα φταίει για το κόλλημά μου η αγάπη που έχω σε μια ιταλική ταινία του '88, το Σινεμά ο Παράδεισος του Τζουζέπε Τορνατόρε.

 Η ιστορία του Τότο, ενός αγοριού που ανακαλύπτει τη μαγεία του σινεμά μέσα στην εκκλησία του χωριού του που χρησιμοποιείται τα βράδια ως κινηματογράφος και γίνεται φίλος με τον Αλφρέντο, τον μηχανικό προβολής, τον οποίο κι αντικαθιστά όταν αυτός τυφλώνεται σ' ένα ατύχημα.

Ειλικρινά δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις εδώ. Την αναπαράσταση της Σικελίας στα τέλη του '40, τις τόσο φυσικές ερμηνείες, το για ακόμα μία φορά σπουδαίο score του Έννιο Μορρικόνε ή τον τρόπο που ο Τορνατόρε ξεδιπλώνει το ταξίδι της ενηλικίωσης του Τότο σα να τραβάει την κουρτίνα και στο δικό σου ξεχωριστό αυτό ταξίδι;

Και έπειτα είναι εκείνο το σημείο όπου ο Τότο, μεγάλος και τρανός πια, βάζει να δει στο δικό του σινεμά την μπομπίνα που άφησε γι' αυτόν πίσω του ο Αλφρέντο.

Και ξαφνικά, μπαμ! Όλα τα απαγορευμένα φιλιά που λογόκρινε κάποτε ο παπάς της εκκλησίας/κινηματογράφου, όλα τους ενώνονται σαν ένα καθώς εσύ κλαις κλαις κλαις και θες να βουτήξεις στην οθόνη, να ενωθείς και να χαθείς μαζί τους σαν φιλμ που πήρε φως και απο το πολύ φως κάηκε.

Και θυμάσαι ξανά όλα τα φιλιά που εσύ έδωσες ή δεν έδωσες ποτέ και όλους αυτούς τους έρωτες που έσβησαν ή ήταν πολύ σπουδαίοι για να συμβούν και νιώθεις τη καρδιά σου να κάνει επιπλέον χώρο για νέα ταξίδια, νέες αγάπες και νέα φιλιά που αυτή τη φορά ελπίζεις ότι δεν θα κοπούν απο την υπόλοιπη πορεία σου ποτέ.

Βλέπεις, έτσι διαλύονται οι ρομαντικές ψυχές και όσοι αγαπάνε τα βράδια του Σαββάτου: Περιμένοντας να ενωθούν με έναν έρωτα που θα παίζει σαν φιλί σε λούπα από μπομπίνα σε αίθουσα ιδιωτικής προβολής κάπου ανάμεσα στ'αστέρια.
Ως τότε λοιπόν...
Like:
21
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Αχ και να ‘ξερες παππού...
Αχ και να ‘ξερες παππού...
ΜΑΡ 14. 2016
3190
Μνήμες ιστορίας και νοσταλγίας
Σκύλοι αιμοδότες
Σκύλοι αιμοδότες
ΙΑΝ 16. 2017
5145
Στην Ελλάδα ο κόσμος δε γνωρίζει ότι αυτό είναι δυνατό
11ος όροφος
11ος όροφος
ΝΟΕ 12. 2017
750
Φωτογραφίες θυμάτων
Μη ξεχνάς την χρυσόσκονη
Μη ξεχνάς την χρυσόσκονη
ΔΕΚ 13. 2016
1258
'' Όταν η οικογένεια ήταν ακόμα ενωμένη και τα παιδιά μικρά, οι μέρες των Χριστουγέννων ήταν μεν κουραστικές αλλά ήταν απέραντα μαγικές ''
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus