Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα

Τα συναισθήματα δύο Αφγανών κοριτσιών με λόγια και εικόνες
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
4875 προβολές
 

Mahdia   Hossaini ΔΕΚ 18. 2016
από Mahdia Hossaini

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και έφθασα στη χώρα σου.

Πάτησα στο μαλακό χώμα του νησιού σου και εσύ έτρεξες να με βοηθήσεις.  Έπιασες το παγωμένο χέρι μου με το δικό σου ζεστό χέρι. Τα μάτια μου είδαν την ομορφιά του νησιού σου και η καρδιά μου την καλοσύνη σου. 

Τα μάτια μου ίσως μία μέρα ξεχάσουν, αλλά η καρδιά μου ποτέ.

Να ξέρετε πως θα σας θυμάμαι όσο ζω. 

Μια μέρα που η χώρα μου θα είναι μακριά από τον πόλεμο, εύχομαι να μπορέσω να ανταποδώσω τη φιλοξενία για να σας ευχαριστήσω για την καλοσύνη, την τρυφερότητα και την ελπίδα που μας δώσατε την στιγμή της απελπισίας μας. 

Καλή αντάμωση 


Tο σκίτσο είναι της Nahjmia Hossaini

 

Like:
20
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Mια προσευχή στον Άγιο Βασίλη
Mια προσευχή στον Άγιο Βασίλη
ΙΑΝ 25. 2017
5221
«Δεν έχω βόμβα επάνω μου, Άγιε Βασίλη. Μόνο μια ραγισμένη καρδιά κουβαλάω και θλίψη στο σακίδιο μου»
Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί
Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί
ΙΑΝ 28. 2016
1829
Αληθινές ιστορίες προσφύγων μέσα από τα μάτια μιας Ελληνίδας ναυαγοσώστριας
Σοκολατάκια μαργαρίτες
Σοκολατάκια μαργαρίτες
ΙΑΝ 07. 2017
1817
Μια ιστορία για την απώλεια, το μοίρασμα και τις μικρές χαρές της ζωής
Επιστρέφοντας από  Άνδρο στη Ραφήνα στα μακριά 70s
Επιστρέφοντας από Άνδρο στη Ραφήνα στα μακριά 70s
ΣΕΠ 27. 2017
277
Ήταν απλά ένα ταξίδι;
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus