Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα

Τα συναισθήματα δύο Αφγανών κοριτσιών με λόγια και εικόνες
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
4526 προβολές
 

Mahdia   Hossaini ΔΕΚ 18. 2016
από Mahdia Hossaini

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και έφθασα στη χώρα σου.

Πάτησα στο μαλακό χώμα του νησιού σου και εσύ έτρεξες να με βοηθήσεις.  Έπιασες το παγωμένο χέρι μου με το δικό σου ζεστό χέρι. Τα μάτια μου είδαν την ομορφιά του νησιού σου και η καρδιά μου την καλοσύνη σου. 

Τα μάτια μου ίσως μία μέρα ξεχάσουν, αλλά η καρδιά μου ποτέ.

Να ξέρετε πως θα σας θυμάμαι όσο ζω. 

Μια μέρα που η χώρα μου θα είναι μακριά από τον πόλεμο, εύχομαι να μπορέσω να ανταποδώσω τη φιλοξενία για να σας ευχαριστήσω για την καλοσύνη, την τρυφερότητα και την ελπίδα που μας δώσατε την στιγμή της απελπισίας μας. 

Καλή αντάμωση 


Tο σκίτσο είναι της Nahjmia Hossaini

 

Like:
19
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Η νενέ μου, πρόσφυγας από την Σμύρνη
Η νενέ μου, πρόσφυγας από την Σμύρνη
ΦΕΒ 29. 2016
8597
''Γαντζώθηκε με τα χεράκια του στην κουπαστή και προσπάθησε ν’ ανέβει. Ο εγγλέζος αξιωματικός είπε: «No more, this boat is full» και πάτησε με τη μπότα του τα χεράκια του μικρού!»
Μία νυχτερινή κλήση
Μία νυχτερινή κλήση
ΑΠΡ 06. 2017
6188
Μία ιστορία για τα νεανικά μας όνειρα
Η μεταμόρφωση της κάμπιας
Η μεταμόρφωση της κάμπιας
ΜΑΙ 09. 2017
2558
Λένε ότι κάποιος πεθαίνει ολοκληρωτικά μόνο όταν τον ξεχάσουμε...
Πρόσφυγας και προσφυγιά
Πρόσφυγας και προσφυγιά
ΔΕΚ 31. 2016
8136
...τώρα καταλαβαίνω γιατί ένας πρόσφυγας πάντα νοσταλγεί...
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus