Μία νυχτερινή κλήση

Μία ιστορία για τα νεανικά μας όνειρα
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
6845 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΑΠΡ 06. 2017
από Συντακτική Ομάδα


Γυρνώ από το meeting, Δευτέρα αργά το βράδυ,
μόλις βγάζω τα παπούτσια μου, χτυπάει το τηλέφωνο.
Είχα να την σκεφτώ 15 χρόνια.
Ήταν στην πόλη μου, εκείνο το βράδυ.
Οι σκέψεις μου πηγαίνουν πίσω σαν ταινία, με soundtrack από τον David Lynch…
τότε που βγαίναμε στα ακριβά εστιατόρια ή στην όπερα…
Η προετοιμασία διαρκούσε περίπου 2 ώρες, και κάθε φορά επιδείκνυα ένα καινούριο επώνυμο κοστούμι ή πουκάμισο ή παντελόνι στην έξοδό μας…Διασχίζαμε φωτεινές λεωφόρους για να φθάσουμε σε ακόμη πιο λαμπερά μέρη.  Πήγαινα πάντα να την πάρω με το καινούριο μου αυτοκίνητο από το σπίτι της. 

Κάτι μέσα σου χτυπά δυνατά και λιγοψυχά ταυτόχρονα. 

Με το κουστούμι μου να μυρίζει τσιγάρα και άρωμα, δεν σκέφτηκα κάν να αλλάξω.
Δεν με εμπόδισαν τα άπλητα πιάτα στον νεροχύτη, ούτε η σακούλα των σκουπιδιών που με περίμενε στην πόρτα.
Η πόλη ήταν άδεια, υγρή και ήσυχη.
Διέσχισα τα σκοτεινά στενά της γειτονιάς,
και συνέχισα να κατευθύνομαι με πείσμα προς το ξενοδοχείο της.
Το αυτοκίνητό μου είχε παλιώσει, και ήταν άπλυτο.
Ούτε αυτό με εμπόδισε από το να την συναντήσω.
Γιατί μέσα μου έπαιζε ακόμη εκείνη η μουσική του David Lynch.
Και ήταν αυτή η σκέψη ότι ήθελα να ξαναζήσω μία στιγμή μαζί της,
όχι μια λαμπερή στιγμή,
αλλά μία στιγμή που πάντα κρύβονταν πίσω από την λάμψη,
και που τώρα είναι το μόνο που έμεινε.
Κατέβηκα από το αυτοκίνητο, και περπάτησα τα τελευταία μέτρα πλησιάζοντας το ξενοδοχείο.
Έστριψα στην γωνία του ξενοδοχείου,

η μουσική σταμάτησε

Like:
30
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα
Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα
ΔΕΚ 18. 2016
4690
Τα συναισθήματα δύο Αφγανών κοριτσιών με λόγια και εικόνες
Ο ύπνος του μεσημεριού
Ο ύπνος του μεσημεριού
ΑΠΡ 12. 2016
1037
''Πάει, τον χάσαμε και τον μεσημεριανό μας ύπνο, μαζί με άλλες πάμπολλες αλλοτινές μας συνήθειες, ψηφίδες ενός πολιτισμού που τείνει να εκλείψει οριστικά. Αφομοιωθήκαμε λησμονώντας τις ζωντανές αποχρώσεις του είναι μας και τη γλυκιά επίγευση των μικροπραγμάτων που μας έκαναν ξεχωριστούς''
Ephemera
Ephemera
ΑΥΓ 27. 2017
446
Είχα χρόνια να ταξιδέψω...
Αλληλέγγυοι και πρόσφυγες: το αντίβαρο του κόσμου στην βαρβαρότητα
Αλληλέγγυοι και πρόσφυγες: το αντίβαρο του κόσμου στην βαρβαρότητα
ΜΑΡ 09. 2016
630
Εμπειρίες ζωής από τα ελληνικά σημεία υποδοχής προσφύγων
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus