Ελληνικό καλοκαίρι άλλων εποχών

Ένα καλοκαιρινό ταξίδεμα της σκέψης
ΙΔΕΕΣ
1628 προβολές
 

Μανώλης  Αναστόπουλος ΙΟΥΝ 28. 2017
από Μανώλης Αναστόπουλος
 

Τέλη Ιουνίου λοιπόν.


Αφήνουμε πίσω ένα δύσκολο χειμώνα και η σκέψη μεταφέρεται στο σχεδιασμό των καλοκαιρινών διακοπών.
Για τους περισσότερους μεγαλύτερη σημασία ίσως να μην έχει η διάρκεια των διακοπών αλλά ότι αναφερόμαστε στο Ελληνικό καλοκαίρι! Εκείνο που πάντα κρατούσε τα σκήπτρα όλων των εποχών.  
 
Σαν παιδιά  η έννοιά του  ήταν συνυφασμένη με το παιχνίδι και την ανεμελιά, σαν έφηβοι με την προσδοκία του έρωτα, και στο λίγο μετά μας με αιώνιους όρκους αγάπης! Κάπου εκεί, στις αρχές της 10ετίας του 90, αυτή η εποχή κοντράρεται με την «πολυτέλεια» του εγώ μας. Έχουμε αποκτήσει μια ξαφνική δύναμη που χαρακτηρίζει  «εκνευριστικά» εγωιστικά συμπεριφορές, επιλογές, και σχέσεις.
 
Αυτό το υπερεγώ απομακρύνει τη λογική του εμείς σε κάθε επίπεδο: επαγγελματικό, οικογενειακό, παρέας, ή συντροφιάς. Δεν είναι ότι τα προηγούμενα «στοιχεία» του περιβάλλοντος ξαφνικά χάθηκαν. Υπάρχουν, αλλά θεωρούνται πλήρως ελεγχόμενα από το εγώ μας. Αυτό αποφασίζει τα πάντα ρωτώντας στην ουσία τον εαυτό του. Βέβαια ο υποτιθέμενος διάλογος, το ψεύτικο χαμόγελο και η ευτυχία της βιτρίνας πρέπει να υπάρχει.
 
Αποφάσισα λοιπόν να πάμε -έχει ενδιαφέρον το «αποφάσισα να πάμε»,  στο τάδε νησί, με ουκ ολίγες παρέες, για 20 μέρες. Σκέφτομαι ότι θα έχω την ευκαιρία να κάνω την επίδειξή μου σε πολλά. Στη δουλειά μου, στα λεφτά που βγάζω, στο αυτοκίνητο που κυκλοφορώ, στη γυναίκα που με συνοδεύει, στο ξενοδοχείο που μένω και στο πως ο αστακός είναι το μόνο φαγητό που εσχάτως μπορώ να φάω!
 
Και ξέρετε κάτι; Όλα αυτά ΕΓΩ! Δεν έχω ανάγκη κανένα και καμία. Και μη με ζορίζετε και πολύ γιατί εύκολα αλλάζω δουλειά, νησί, αυτοκίνητο, σύντροφο, και  παρέες. 

Αν δεν το καταλάβατε σας το ξαναλέω. Αυτός είμαι ΕΓΩ!
 
Και μετά από αυτές τις «αξέχαστες» περιόδους  να'μαστε στο σήμερα με το μέσο Έλληνα να προσπαθεί να βρει το στίγμα του σε μονοπάτια πρωτόγνωρα για τα βιώματά του, αλλά ίσως και για αυτή ακόμα τη φαντασία του. Θα μπορούσαμε να το πούμε «αναγκαστική προσγείωση»!
Ξαφνικά το καλοκαίρι  εμφανίζεται με το ρόλο της ανάμνησης. Και αυτή η θύμηση πηγαίνει σε εποχές πριν τα 90’s. Σε εκείνα τα καλοκαίρια που ήταν η μια εποχή του χρόνου. Τότε που οι εννιά μήνες του χρόνου υπήρχαν για να τονίζουν το πόσο σημαντικοί είναι οι άλλοι τρεις. Οι καλοκαιρινοί!
 
Το  χρόνο δεν μπορούμε να τον γυρίσουμε πίσω. Και αυτό δεν εξαρτάται από τη μάρκα του ρολογιού μας. Μπορούμε όμως να πάρουμε από το χέρι τη σκέψη μας και να ταξιδέψουμε στο χθες μας. Να κάνουμε στάσεις σε όλες εκείνες τις εποχές που θα χαρακτηρίζαμε σημαντικές και να προσπαθήσουμε να τις «κρίνουμε» με τα σημερινά μας φίλτρα. Αυτά που αποκτήσαμε μετά την προσεδάφισή μας!
 
Ίσως – ελπίζω όχι πολύ αργά – καταλάβουμε το «μύθο» που κτίστηκε γύρω από το εγώ. Θέλω να πιστεύω ότι καταλάβαμε την ομορφιά της γήινης πραγματικότητας, τη διαφορά της με την εικονική, αλλά και το προσωρινό του χαρακτήρα της δεύτερης.
 
Εύχομαι αυτό το καλοκαίρι να «σφραγίσει» με το εμείς το εισιτήριο της σκέψης μας στην προσπάθειά της για το καλύτερο αύριο: οικογενειακό, φιλικό, συντροφικό, ή επαγγελματικό! 


Photo: Characters team
Like:
5
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ
Κλικ αλληλεγγύης
Κλικ αλληλεγγύης
ΙΑΝ 02. 2017
5997
Η ιστορία πίσω από την ιδέα του project Photoaid
Κωπηλάτες αλληλεγγύης
Κωπηλάτες αλληλεγγύης
ΙΟΥΝ 08. 2017
1538
«Σε μια θάλασσα πιθανοτήτων, κυνηγώντας το απίθανο»
Μια μάνα με το παιδί
Μια μάνα με το παιδί
ΦΕΒ 08. 2016
2472
Είναι κάποιες στιγμές που μοιάζουν με ποιήματα ...Και προσπαθείς να μαντέψεις το βαθύτερο μήνυμά τους: να χωρέσεις τη μαγεία τη ζωής στο νου και στην καρδιά σου.
Το μυστικό
Το μυστικό
ΟΚΤ 31. 2016
489
''... μόνο τότε κατάλαβα τι ήθελε να μου πει εκείνο το μεσημέρι, 28 του Οκτώβρη, την ώρα που ξεκινούσαμε για τον πόλεμο. Το γράμμα της ήταν κλεισμένο σε διπλό φάκελο. ''
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus