Το παράξενο πνεύμα των γιορτινών ημερών

Έχει η αγάπη ημέρα;
ΙΔΕΕΣ
2070 προβολές
 

Άρια  Αθανασάκη ΔΕΚ 20. 2016
από Άρια Αθανασάκη

Αν και μέρες ίδιες με όλες τις άλλες, μέρα αρχίζει- νύχτα τελειώνει, φως και σκοτάδι εναλλάσσονται στην ορισμένη ώρα, κάτι, θαρρείς, αλλάζει... Πάνω στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα φωτισμένα λαμπιόνια των προσδοκιών μας, κρέμονται σε ψεύτικα κυπαρισσί κλαδιά... εκεί ίπτανται κι οι ελπίδες του κόσμου ολάκερου θαρρείς...

Εκεί, πάνω στο δέντρο, κάτω απ' το δέντρο, μέσα στην κάλτσα, κάτι περιμένουμε να βρούμε το πρωί: έναν έρωτα, μια δουλειά, το κουράγιο να συνεχίσουμε....κάποιον να κατεβεί από την καμινάδα προσδοκούμε...κι ας μην και εντελώς Άγιος!

Με θλίβουν οι μέρες αυτές... και πολλούς ακόμη φαντάζομαι...
Τα οιαδήποτε κάμποσα δικά μου, ελάχιστα γίνονται,
τα κάποια ελάχιστα άλλων, υπενθυμίζουν επιτακτικά την ηθική ένδεια ενός κόσμου υποκριτικού.

Όλες οι γιορτές της αγάπης, πόσο ψεύτικες! Από μικρή που ήμουν, παράταιρες μού φαίνονταν ή ήμουν εγώ σε αυτές...
Ημέρες αργιών, απεργιών, νηστειών, θυσιών και μετά υπερβολών!
Πόσο αλλόκοτες ημέρες!

 " Τι θα κάνετε τις γιορτές" ; ρωτάνε...
" Πού θα πάτε" ; ξαναρωτάνε! Μιλούν για το φόρεμα και το μακιγιάζ του ρεβεγιόν, της Σταχτοπούτας το γοβάκι να φορέσουν, πως βιάζονται...
και ξανά μετά μες τις στάχτες... αστείο και θλιβερό μαζί...


Προσπαθώ να το δικαιολογήσω,  η ανάγκη του ανθρώπου να ξεφύγει, σκέφτομαι, να παγώσει το χρόνο σε μέρες γιορτής, μπας και ξορκίσει το κακό...Να φορέσει ο κόσμος κόκκινο και λαμπερό κραγιόν και να χαμογελάσει κατάμουτρα στη δυστυχία του θέλγεται...
Μα μέσα μου, πάλι δεν πείθομαι... όλο αυτό σκηνικό, αστείο μού φαίνεται... γκροτέσκο κατάλοιπο θλίψης κι απόγνωσης... δεν είναι αυτό ο άνθρωπος, εύχομαι!

Έχει η αγάπη ημέρα; ρωτάω κι η απάντηση έρχεται ή δεν έρχεται από το χιονισμένο ή όχι Χριστουγεννιάτικο δέντρο μου.
Ηχώ κι αντίλαλος μαζί, στου κόσμου μου το κουρασμένο το σώμα...

Φωτογραφία: tartx
Like:
20
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ
Το μυστικό
Το μυστικό
ΟΚΤ 31. 2016
533
''... μόνο τότε κατάλαβα τι ήθελε να μου πει εκείνο το μεσημέρι, 28 του Οκτώβρη, την ώρα που ξεκινούσαμε για τον πόλεμο. Το γράμμα της ήταν κλεισμένο σε διπλό φάκελο. ''
Οι μνήμες
Οι μνήμες
ΙΑΝ 15. 2017
1722
... κάποιες φορές ντύνονται όνειρα κι έρχονται πάλι...
Ανάπηρος στην ελληνική κοινωνία
Ανάπηρος στην ελληνική κοινωνία
ΝΟΕ 29. 2016
19186
Σκέψεις και ιδέες ενός ξεχωριστού ανθρώπου
 Κυνηγώντας το όνειρο: 2917 μέτρα με αναπηρικό καροτσάκι για τη κορυφή του Ολύμπου
Κυνηγώντας το όνειρο: 2917 μέτρα με αναπηρικό καροτσάκι για τη κορυφή του Ολύμπου
ΙΟΥΝ 30. 2016
1507
Η ιστορία του 32χρονου Λεωνίδα και το πρότζεκτ που τον βοηθά να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα: να είναι ο πρώτος άνθρωπος με παραπληγία που θα κατακτήσει τον Μύτικα (2917 μέτρα), με αμαξίδιο.
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus