Χαραγματιές πόνου στον τοίχο της Φυλακής Ιτζεδίν

Όταν ο τοίχος αφηγείται την δική του ιστορία...
ΟΠΤΙΚΕΣ
9486 προβολές
 

Ειρήνη Καλαϊτζάκη ΔΕΚ 12. 2016
από Ειρήνη Καλαϊτζάκη
Το φρούριο Ιτζεδίν χτίστηκε από τους Τούρκους το 1872 στο ύψωμα του χωριού «Καλάμι» 10 χλμ ανατολικά της πόλης των Χανίων στην καρδιά του κόλπου της Σούδας. Το 1902 ο Ελευθέριος Βενιζέλος αφού το διαμόρφωσε κατάλληλα, το μετέτρεψε σε εγκληματικές φυλακές όπου γινόταν και εκτελέσεις. Σταμάτησαν να λειτουργούν τον Απρίλιο του 1971 λίγο μετά την τελευταία εκτέλεση  κρατουμένου. Φιλοξένησε ποινικούς και πολιτικούς κρατουμένους και γέμισε πολλές σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας μας. Η ιστορία αυτή γράφτηκε με αφορμή την γιορτή του Αγίου Ελευθερίου την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου.  Είναι η μοναδική ημέρα του χρόνου που λειτουργείται το εκκλησάκι και που ανοίγουν οι πόρτες για το κοινό αφού το κτήριο είναι σε άσχημη κατάσταση και κρίνεται επικίνδυνη κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα στο εσωτερικό του.
LIKE:
14
Οι άνθρωποι σμίλεψαν με μαεστρία τις πέτρες τούτου εδώ του τόπου καθώς απομακρυνόταν από τα διαβατικά της ζωής τους. Με μια δρασκελιά πέρασαν τη ρωγμή που άνοιξε η στιγμή και κλείστηκαν σε ανήλιαγα κελιά, εκεί που ο χρόνος λυμαίνεται τις ψυχές αδιάκριτα.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
13
Τα χρόνια περνοδιάβαιναν πίσω από τα κάγκελα αφήνοντας στίγματα στις εύθραυστες ψυχές όσων πάλευαν με τα φουρτουνιασμένα λιμάνια της ζωής τους.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
11
Που και που γινόταν οι ίδιοι νούμερα και γράμματα, φουρτουνιασμένα και εκείνα. Κρατώντας στις χαραγματιές τους την υγρασία που κουβάλαγε ο άνεμος από το πέλαγος αλλά και τα δάκρυα που ακουμπούσαν καρτερικά πάνω τους.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
9
Τις μέρες που ο ήλιος έκανε εισβολή στα σκοτάδια του νου τους, τα χρόνια γινόταν ελπίδα και έδειχναν την έξοδο. Ήταν εκείνη που τους βοηθούσε να λιποτακτήσουν από την απελπισία και για τούτο τον λόγο την καλόπιαναν.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
7
  Κι όταν το μπαρούτι από τις μάχες έπαψε να μυρίζει, εκείνοι ξανά εκεί, παρίσταναν τα φαντάσματα της ίδιας τους της ζωής. Μιας ζωής που πάντα τσακιζόταν στα χαράκια των ονείρων τους.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
11
Κάποιες φορές πάλι που το μυαλό σκοτείνιαζε και οι σκέψεις το πολιορκούσαν, τα γράμματα έπαιρναν μια αφύσικη όψη, τρομακτική, γεμάτα κραυγές από την απόγνωση.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
12
Χρόνια πολλά έψαχναν να βρουν έναν σύντροφο, εκείνο το στήριγμα που θα τους βοηθούσε να μαζέψουν κουκί-κουκί την αξιοπρέπεια που άφησαν έξω από τη βαριά σιδερένια πόρτα της εισόδου. Κι έμοιαζε με συμβόλαιο η μοιρασιά της ίδιας πέτρας.
.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
11
Μ’ ένα καρφί θαρρείς και ξεκλήριζαν όλη την απονιά του κόσμου. Έσκαβαν την πέτρα πιθαμή προς πιθαμή  και προσπαθούσαν να ξεχρεώσουν τα γραμμάτια της ζωή τους.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
11
Δεν ήταν λίγες οι φορές που η πέτρα αδυνατούσε να σηκώσει το βάρος της παρηγοριάς και ο χρόνος σαν επίδοξος κλέφτης, αγωνιζόταν να ξεθωριάσει τη μνήμη.
 

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
13
Κάθε γράμμα και μια επίκληση στο Θείο, κάθε χρονολογία και μια υπόσχεση. Κι όλα μαζί η πεθυμιά για τη μάνα, την κόρη, την κυρά.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
11
Καθώς ο χρόνος όρθωνε ανάστημα και έβγαζε περιπαικτικά τη γλώσσα, άφηναν με ανυπέρβλητη επιδεξιότητα το χνάρι τους πάνω στην αφιλόξενη πέτρα. Σαν κάποιος να τους αμφισβητούσε την ίδια τους την ύπαρξη.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
11
Κι όταν το τέλος πλησίαζε, ο τοίχος γινόταν εξομολογητάρι  και τα γράμματα νότες μιας ψαλμουδιάς απόκοσμης.

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
12
Το τρίξιμο από τη σιδερένια πόρτα της απομόνωσης βελόνιζε την ψυχή και η καρδιά ρήμαζε μέσα σε λίγες ώρες όπως μια ζωή σε λίγα χρόνια. Η στερνή παραγγελιά βιαστικά λογοδοτούσε και εκείνη στον Θεό.   

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

LIKE:
14
Η χαριστική βολή θέριζε και τους μελλοθάνατους. Εκείνους που η ανασαιμιά τους μέρα με τη  μέρα, ώρα με την ώρα χανόταν στραγγαλισμένη από τις πράξεις τους ή τις πράξεις των άλλων. Ένας σταυρός και μια αράδα κομματιασμένη, η θλιβερή θύμηση στις σκιές που συνέχιζαν να διεκδικούν μερτικό από τη ζωή. 
Και έπειτα σιωπή….

Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου

Like:
19
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΠΤΙΚΕΣ
Τα πουλιά δεν πετάνε...
Τα πουλιά δεν πετάνε...
ΙΑΝ 31. 2016
2139
...απλά εμποδίζουν την πτώση τους.
Ένα γράμμα για τη θεία Μαρία
Ένα γράμμα για τη θεία Μαρία
ΙΑΝ 16. 2017
5342
Άραγε... τι αφήνουμε πίσω μας μετά το θάνατο;
Απαθανατίζοντας την παράδοση που χάνεται...
Απαθανατίζοντας την παράδοση που χάνεται...
ΦΕΒ 08. 2016
1699
Ένα ταξίδι από το χθες στο σήμερα - Παραδοσιακά επαγγέλματα στην Ελλάδα
Η μέρα φεύγει
Η μέρα φεύγει
ΙΟΥΛ 14. 2017
2172
Γιατί τα ηλιοβασιλέματα του χειμώνα έχουν την δική τους μαγεία
Σχόλια | Πατήστε για να δείτε τα σχόλια του άρθρου