Η πιο θρυλική τελευταία θέση στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

H εμπνευσμένη ιστορία του John Stephen Akhwari
ΚΟΣΜΟΣ
2167 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΣΕΠ 17. 2016
από Συντακτική Ομάδα


Η Πόλη του Μεξικού είναι χιλιάδες μίλια μακριά από την χώρα της ανατολικής Αφρικής, την Τανζανία, στην οποία ζει ο John Stephen Akhwari. Εκεί ακριβώς βρίσκονταν τον Οκτώβριο του 1968, εκπροσωπώντας την Τανζανία στους καλοκαιρινός Ολυμπιακούς αγώνες, ως μαραθωνοδρόμος. Δυστυχώς ο Akhwari είχε μια πτώση κατά τη διάρκεια του αγώνα. Δεν πρόκειται για μια απλή πτώση στο γρασίδι. Έπεσε άσχημα στο τσιμέντο, σχίζοντάς το δεξί του πόδι και εξαρθρώνοντας το γόνατο του. Η ιατρική βοήθεια έφτασε αμέσως και περιποιήθηκε τα τραύματα του. Όμως το εξαρθρωμένο γόνατο απαιτούσε πιο εξειδικευμένη θεραπεία από εκείνη που θα μπορούσε να προσφερθεί στο δρόμο. Έπρεπε να πάει στο νοσοκομείο. Ωστόσο σε αντίθεση με τις συμβουλές τον γιατρών, ο Akhwari σηκώθηκε και συνέχισε τον αγώνα ακολουθώντας τους υπόλοιπους αθλητές. 

Δεδομένου του τραυματισμού του δεν μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό τον υπολοίπων. Με ένα συνδυασμό απαλού τρεξίματος και περπατήματος προχωρούσε κουτσαίνοντας.  Σε 2:20:26 ο Mamo Walde από την Αιθιοπία τερμάτισε πρώτος. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους δρομείς τερμάτισαν Μέσα στα επόμενα λίγα λεπτά. 

Μια ώρα αργότερα στο ολυμπιακό στάδιο είχαν απομείνει μόνο μερικές χιλιάδες άνθρωποι. Ο μαραθώνιος ήταν το τελευταίο αγώνισμα της ημέρας, και ο ήλιος είχε ξεκινήσει να δύει. Η Πόλη του Μεξικού ήταν σκληρή για τους μαραθωνοδρόμους.  Με υψόμετρο μεγαλύτερο των 7,400 ποδιών, και με λιγότερο από 23% οξυγόνο στον αέρα σε σχέση με την επιφάνεια της θάλασσας.  Ως αποτέλεσμα 17 από τους 74 δρομείς απέτυχαν να τερματίσουν εκείνη τη μέρα. Ο Akhwari ματωμένος και πληγωμένος ήταν αποφασισμένος να μην είναι μέσα σ' αυτούς.

Ακολουθούμενος με αστυνομική συνοδεία και ξεκάθαρα με τρομακτικό πόνο ο Akhwari τελικά έφθασε κουτσαίνοντας. Καθώς το ελάχιστο κοινό ζητωκραύγαζε με δέος και δυσπιστία, ο Akhwari πέρασε τη γραμμή του τερματισμού με χρόνο 3:25:27, στην τελευταία θέση. Οι ελάχιστοι εναπομείναντες δημοσιογράφοι όρμησαν στον στίβο και τον ρωτήσαν γιατί συνέχισε να αγωνίζεται παρόλο την κατάσταση του. Απάντησε:

“Η χώρα μου δεν με έστειλε 5.000 μίλια για να λάβω μέρος στην εκκίνηση του αγώνα. Με έστειλε 5.000 μίλια για να τον τερματίσω”

Ο Akhwari αποτέλεσε έμπνευση για εκατομμύρια ανθρώπους και κέρδισε τον τίτλο του “Βασιλιά χωρίς στέμμα”.

Φωτογραφίες:google

Like:
11
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΟΣΜΟΣ
O CEO και η βροχή
O CEO και η βροχή
ΜΑΙ 06. 2017
2899
Εγκαθιστώντας αξίες
O ανείπωτος πόνος
O ανείπωτος πόνος
ΜΑΡ 10. 2017
2418
Ιστορίες ψυχοθεραπείας
''Υπόσχομαι, δεν θα μας χωρίσει τίποτε, ό,τι κι εάν συμβεί''
''Υπόσχομαι, δεν θα μας χωρίσει τίποτε, ό,τι κι εάν συμβεί''
ΙΑΝ 18. 2016
469
Ένα ερωτικό γράμμα πρόσφυγα στις ακτές της Λέσβου
Η ιστορία της εργατικής  Πρωτομαγιάς
Η ιστορία της εργατικής Πρωτομαγιάς
ΜΑΙ 01. 2017
1639
Η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus