Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας

Ένα οραματικό ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
1908 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 21. 2017
από Συντακτική Ομάδα

 


Κεριά


Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα 
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
 
Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων•
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.
 
Δεν θέλω να τα βλέπω• με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.
 
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.
 
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)
Πηγή: kavafis.gr

 
Like:
11
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
''Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ''
''Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ''
ΦΕΒ 14. 2016
18571
H ''Αποχαιρετιστήρια επιστολή'' του Gabriel Garcia Marquez
H ελιά και ο ποιητής
H ελιά και ο ποιητής
ΟΚΤ 30. 2016
2410
Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
Παράδοξα των Ελλήνων φιλοσόφων
Παράδοξα των Ελλήνων φιλοσόφων
ΙΑΝ 28. 2018
1231
6 εμπνευσμένες παγίδες μυαλού
Ένας δάσκαλος φέρνει την Άνοιξη
Ένας δάσκαλος φέρνει την Άνοιξη
ΣΕΠ 10. 2016
3125
'' Θυμάμαι με τι καμάρι έγραφα... της μαθητρίας Γυμνασίου Άλκης Ζέη. Δεν το πίστευα πως θα πήγαινα στο γυμνάσιο''
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus