Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας

Ένα οραματικό ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
2204 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 21. 2017
από Συντακτική Ομάδα

 


Κεριά


Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα 
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
 
Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων•
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.
 
Δεν θέλω να τα βλέπω• με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.
 
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.
 
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)
Πηγή: kavafis.gr

 
Like:
13
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
ΜΑΡ 21. 2016
3717
από το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη
Το δεύτερο χρέος
Το δεύτερο χρέος
ΙΑΝ 31. 2016
4398
Από την "Ασκητική" & μία αφήγηση για την ελευθερία
Η γενναιότητα κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα
Η γενναιότητα κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα
ΜΑΙ 21. 2017
1673
Διηγήσεις από κείμενα του Ηροδότου και του Πλουτάρχου
Reflexion
Reflexion
ΙΑΝ 27. 2019
238
Η αντανάκλαση του φωτός και της σκέψης ως ψευδαίσθηση
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus