Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας

Ένα οραματικό ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
2875 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 21. 2017
από Συντακτική Ομάδα

 


Κεριά


Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα 
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
 
Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων•
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.
 
Δεν θέλω να τα βλέπω• με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.
 
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.
 
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)
Πηγή: kavafis.gr

 
Like:
14
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
 '' Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό ''
'' Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό ''
ΑΥΓ 25. 2016
5565
11 σκέψεις του κορυφαίου φιλοσόφου Friedrich Nietzsche
Σχετικά με την Jazz
Σχετικά με την Jazz
ΙΟΥΛ 28. 2016
1026
Γιατί η Jazz είναι μοναδική
H πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά
H πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά
ΟΚΤ 08. 2017
2209
Να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια και την ελευθερία
Μονόδρομος
Μονόδρομος
ΟΚΤ 31. 2018
904
Σκέψες του Benjamin Walter
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus