Ένα ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη για την Αγάπη

«Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα...»
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
7714 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 21. 2017
από Συντακτική Ομάδα



Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα


Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος. 


Πηγή: Κ.Γ. Καρυωτάκης, Ποιήματα σε Εισαγωγή Έλλης Αλεξίου
Από την ενότητα '' Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραγμάτων (1919)
Like:
23
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Ο κήπος της Ζύλι
Ο κήπος της Ζύλι
ΑΠΡ 29. 2018
1531
Μία εμπειρία του Jean Jacque Rousseau με την φύση
Σκέψεις του Pablo Picasso
Σκέψεις του Pablo Picasso
ΑΠΡ 11. 2017
5365
Γιατί βάζω ημερομηνίες στα έργα μου;
10 στιγμές από την ζωή του Μπομπ Μάρλεϊ
10 στιγμές από την ζωή του Μπομπ Μάρλεϊ
ΦΕΒ 12. 2018
6527
«Τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν ζωή»
Η νήσος του Πάσχα
Η νήσος του Πάσχα
ΙΟΥΝ 28. 2018
3702
Μία ιστορία για το μέλλον της ανθρωπότητας
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus