Ένα ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη για την Αγάπη

«Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα...»
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
4995 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 21. 2017
από Συντακτική Ομάδα



Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα


Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος. 


Πηγή: Κ.Γ. Καρυωτάκης, Ποιήματα σε Εισαγωγή Έλλης Αλεξίου
Από την ενότητα '' Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραγμάτων (1919)
Like:
17
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
10 στιγμές από την ζωή του Μπομπ Μάρλεϊ
10 στιγμές από την ζωή του Μπομπ Μάρλεϊ
ΦΕΒ 12. 2018
2350
«Τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν ζωή»
Τραγουδώντας την Ελευθερία
Τραγουδώντας την Ελευθερία
ΦΕΒ 09. 2016
2800
Απόσπασμα από συνέντευξη του για την σημασία των παραδοσιακών ριζίτικων τραγουδιών της Κρήτης
Δέκα σκέψεις του Federico Garcia Lorca
Δέκα σκέψεις του Federico Garcia Lorca
ΙΟΥΝ 05. 2017
5379
«Το πιο φοβερό συναίσθημα είναι η αίσθηση ότι έχει χαθεί η ελπίδα»
Μαρίκα Κοτοπούλη - Ίωνας Δραγούμης
Μαρίκα Κοτοπούλη - Ίωνας Δραγούμης
ΜΑΙ 03. 2017
3196
Η ιστορία ενός μεγάλου έρωτα
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus