Ένα ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη για την Αγάπη

«Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα...»
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
6107 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 21. 2017
από Συντακτική Ομάδα



Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα


Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος. 


Πηγή: Κ.Γ. Καρυωτάκης, Ποιήματα σε Εισαγωγή Έλλης Αλεξίου
Από την ενότητα '' Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραγμάτων (1919)
Like:
19
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
O Stephen Hawking για την ζωή και τον θάνατο
O Stephen Hawking για την ζωή και τον θάνατο
ΜΑΡ 17. 2018
1715
Πως μας ενέπνευσε ως άνθρωπος
Albert Einstein
Albert Einstein
ΜΑΡ 14. 2018
1871
Το χρονικό μιας ιδιοφυίας
Μαρίκα Κοτοπούλη - Ίωνας Δραγούμης
Μαρίκα Κοτοπούλη - Ίωνας Δραγούμης
ΜΑΙ 03. 2017
3605
Η ιστορία ενός μεγάλου έρωτα
Χρειάζεται να παλέψεις περισσότερες από μία φορά για να τα καταφέρεις
Χρειάζεται να παλέψεις περισσότερες από μία φορά για να τα καταφέρεις
ΦΕΒ 21. 2016
927
Πριν αποφασίσεις να τα παρατήσεις, διάβασε αυτήν την ιστορία
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus