H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
3073 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Τα Πουλιά
Τα Πουλιά
ΙΟΥΛ 01. 2016
2843
Μία ιστορία για την μνήμη από την Λόρι Άντερσον
Μνήμες 21ης Απριλίου 1967
Μνήμες 21ης Απριλίου 1967
ΑΠΡ 21. 2017
1688
Ο Τίτος Πατρίκιος αφηγείται...
Μαρίκα Κοτοπούλη - Ίωνας Δραγούμης
Μαρίκα Κοτοπούλη - Ίωνας Δραγούμης
ΜΑΙ 03. 2017
3760
Η ιστορία ενός μεγάλου έρωτα
Ένα παιδί μετράει τ’  άστρα
Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα
ΙΑΝ 22. 2017
3029
Για κάποια παιδιά ο δρόμος στα γράμματα είναι πολύ πιο ακριβός
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus