H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
4067 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Η γενναιότητα κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα
Η γενναιότητα κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα
ΜΑΙ 21. 2017
2912
Διηγήσεις από κείμενα του Ηροδότου και του Πλουτάρχου
Το κύκνειο άσμα του Μίκη Θεοδωράκη
Το κύκνειο άσμα του Μίκη Θεοδωράκη
ΜΑΡ 15. 2017
5050
«Έζησα γαλήνιος, βέβαιος και ευλογημένος»
Μάθημα Iστορίας
Μάθημα Iστορίας
ΣΕΠ 19. 2016
8930
Πόσο αντικειμενική είναι η Ιστορία;
Ο μέρμηγκας
Ο μέρμηγκας
ΣΕΠ 30. 2018
6308
Το παιδικό παραμύθι του Μάνου Λοϊζου και η ιστορία του.
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus