H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
3276 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
12 εμπνευσμένες σκέψεις του Kahlil Gibran
12 εμπνευσμένες σκέψεις του Kahlil Gibran
ΑΠΡ 19. 2018
2624
Κι εγώ σας λέω πως η ζωή στ’ αλήθεια είναι σκοτάδι. Το μόνο φως είναι ο αγώνας.
Το τείχος
Το τείχος
ΣΕΠ 20. 2016
3206
Μία αφήγηση της Laurie Anderson βασισμένη στις "Όρνιθες" του Αριστοφάνη
11 σκέψεις του Κωνσταντίνου Τσάτσου
11 σκέψεις του Κωνσταντίνου Τσάτσου
ΙΟΥΛ 01. 2017
7589
Το μέτρο της ευφυίας σου ορίζει και το μέτρο της μοναξιάς σου
Η ελιά των Αθηναίων
Η ελιά των Αθηναίων
ΔΕΚ 18. 2016
4044
Η ιστορία της αναγεννημένης ελιάς
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus