H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
3708 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Το τείχος
Το τείχος
ΣΕΠ 20. 2016
3763
Μία αφήγηση της Laurie Anderson βασισμένη στις "Όρνιθες" του Αριστοφάνη
Το κλειδί
Το κλειδί
ΙΟΥΛ 15. 2018
2392
Μία ιστορία από τον Κ. Καστοριάδη
Ο κήπος της Ζύλι
Ο κήπος της Ζύλι
ΑΠΡ 29. 2018
1609
Μία εμπειρία του Jean Jacque Rousseau με την φύση
Υπόγραψε ότι δεν είσαι αυτό που είσαι
Υπόγραψε ότι δεν είσαι αυτό που είσαι
ΑΥΓ 14. 2017
4695
Δύο ιστορίες του Μάνου Κατράκη από την ζωή του όπως τις αφηγήθηκε ο ίδιος
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus