H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
2351 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
''Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ''
''Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ''
ΦΕΒ 14. 2016
18462
H ''Αποχαιρετιστήρια επιστολή'' του Gabriel Garcia Marquez
Σκέψεις της Μαρίας Πολυδούρη μέσα από το ημερολόγιο της
Σκέψεις της Μαρίας Πολυδούρη μέσα από το ημερολόγιο της
ΑΠΡ 29. 2017
1479
Δεν ανέχομαι πια την εκρεμμότητα αυτή του να κρέμεται σε μια κλωστή κάθε μου όνειρο
Η Βιρτζίνια Γουλφ για τις λέξεις
Η Βιρτζίνια Γουλφ για τις λέξεις
ΑΠΡ 18. 2016
881
'' Ίσως αυτή να είναι πιο εντυπωσιακή ιδιαιτερότητα των λέξεων -η ανάγκη τους για αλλαγή'' Μια σπάνια ηχογράφηση της φωνής της Βρετανίδας μυθιστοριογράφου
12 σκέψεις και σταθμοί της ζωής του Μαρκ Τουαίην
12 σκέψεις και σταθμοί της ζωής του Μαρκ Τουαίην
ΔΕΚ 01. 2017
874
Η υψηλή και εκλεπτυσμένη λογοτεχνία είναι κρασί, η δική μου είναι μόνο νερό. Αλλά σε όλους αρέσει το νερό
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus