H ελιά και ο ποιητής

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εμπνευσμένο από την ελιά
ΚΛΑΣΙΚΕΣ
3365 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΟΚΤ 30. 2016
από Συντακτική Ομάδα

 

Καθισμένος στην ρίζα μιας ελιάς γράφω ένα ποίημα, γράφω ένα “χαίρε” σε όλους τους παραλήπτες, σε όλο
το σύμπαν που περιέβαλε όπως ένα
πολύχρωμο, πολυετές ιμάτιο το πνεύμα μου.
Του ήλιου το φως σαν διάφανο μεταξωτό απλωμένο
στ’ασημένια κλωνάρια της σκεπάζει
τη σιωπή μου στη ρίζα της. Φίλοι παληοί,
κι ίσως κι από καταβολής κόσμου, συναντηθήκαμε,
ρυτιδωμένοι και οι δύο, παππούδες του μέλλοντος,
σέναν από τους μαλακούς λόφους της Φλωρεντίας.

Και οι δύο:
Γνωρίζουμε πόσο θαυμάσια είναι η ζωή  κι ακόμα
πως τόσο η ποίηση, όσο και το λάδι της
κατεβαίνουν στον κόσμο απο την ίδια
κοιλάδα του θεού και από την ίδια
πηγή της: την αγάπη. Και τους δύο
μας κάνει ο ήλιος σήμερα να μοιάζουμε σα να χαμογελούμε προς τη δύση. 

Κάναμε το χρέος μας


Γενάρης ’69
Από το βιβλίο
“Ελιά, 86 κείμενα για ένα δέντρο”

Like:
10
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΛΑΣΙΚΕΣ
Ένα παιδί μετράει τ’  άστρα
Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα
ΙΑΝ 22. 2017
3287
Για κάποια παιδιά ο δρόμος στα γράμματα είναι πολύ πιο ακριβός
6 πραγματικότητες για τον Σουρεαλισμό
6 πραγματικότητες για τον Σουρεαλισμό
ΙΑΝ 31. 2018
3207
Ο ψυχικός αυτοματισμός στην πιο γνήσια μορφή του
 '' Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό ''
'' Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό ''
ΑΥΓ 25. 2016
8467
11 σκέψεις του κορυφαίου φιλοσόφου Friedrich Nietzsche
11 σκέψεις του Κωνσταντίνου Τσάτσου
11 σκέψεις του Κωνσταντίνου Τσάτσου
ΙΟΥΛ 01. 2017
7924
Το μέτρο της ευφυίας σου ορίζει και το μέτρο της μοναξιάς σου
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus