11ος όροφος

Φωτογραφίες θυμάτων
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
1150 προβολές
 

Ηλέκτρα Αλεξάκη ΝΟΕ 12. 2017
από Ηλέκτρα Αλεξάκη

 

Οι φωτογραφίες δίνουν μια ευχάριστη πινελιά στην καθημερινότητα.

Κι αν μάλιστα ασχολείσαι με αυτές στο επάγγελμά σου, μάλλον  διανθίζουν τις  αργόσυρτες ώρες της εργασίας σου.  Τις κοιτάς, τις επεξεργάζεσαι, τις εκτυπώνεις  και τις απολαμβάνουν και άλλοι. Ε, είναι κάτι που θα ζήλευαν οπωσδήποτε  πολλοί επαγγελματίες ανιαρών κλάδων· τραπεζών, πληκτικών διοικητικών θέσεων ή πνιγηρών εργοστασιακών πόστων.

Συχνά,είχε κι εκείνος αυτήν την πινελιά στη δική του δουλειά. Μερικές φορές οι φωτογραφίες έφταναν στα χέρια του κατά την πρωινή βάρδια·  άλλες στη νυχτερινή. Τις κοιτούσε για μερικά δευτερόλεπτα στην αρχή  κι ύστερα έπρεπε να μοιραστεί τις εντυπώσεις του με τους συναδέλφους. Φυσικά, μόνο η ανταλλαγή εντυπώσεων δεν αρκούσε.  Έπρεπε να αρχίσει άμεσα  η συλλογή στοιχείων, η προσεκτική παρατήρηση. Την ίδια ώρα, βέβαια, ο ιατροδικαστής θα ξεκινούσε ή θα συνέχιζε το μακάβριο έργο του.

 "Γυναίκα τριαντάχρονη δολοφονημένη με δεκάδες μαχαιριές", εκτεθειμένη μετά θάνατον στα μάτια του, στις φωτογραφίες. Αυτή ήταν -σήμερα- η νέα εσοδεία από τη ζωή της πόλης. Το άγγιγμα του θανάτου στο θύμα, η βία στην ακραία της διάσταση, το βάναυσο πρόσωπο του εγκλήματος· αποκύημα μιας σαθρής κοινωνίας. Μπροστά στο αποκρουστικό θέαμα έφτανε να απορεί τελικά  με τη δική του, νεοαποκτηθείσα απάθεια. Αδυνατούσε να την ερμηνεύσει·  και, εν τέλει, τι  νόημα θα είχε; 

Άνοιξε το παράθυρο·  χρειαζόταν αέρα. Η πόλη φαινόταν, από τον ενδέκατο όροφο –στο Τμήμα Εγκλημάτων κατά ζωής- να κοιμάται. Ονειρεύτηκε το μέλλον  του σε μια κωμόπολη, με καλοκάγαθους πολίτες,   που  έρχονταν στην Αστυνομία μόνο για έκδοση δελτίου ταυτότητας. Όμως,  η νεκρή, αποτυπωμένη στις φρικιαστικές φωτογραφίες, περίμενε δικαίωση.

Έκλεισε το παράθυρο και συνέχισε τη δουλειά του, ενώ ο αέρας αμέριμνος εξακολούθησε το ταξίδι του πάνω από την -φαινομενικά- ήρεμη πόλη. Μέχρι το πρωί, μπορεί να είχαν προστεθεί και νέες φωτογραφίες κάποιου  άλλου θύματος.


 Cover photo: Dimitris Kamaras
Like:
37
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Πρόσφυγας και προσφυγιά
Πρόσφυγας και προσφυγιά
ΙΟΥΛ 08. 2016
10089
...τώρα καταλαβαίνω γιατί ένας πρόσφυγας πάντα νοσταλγεί...
Η συνέντευξη
Η συνέντευξη
ΑΠΡ 09. 2018
391
Χωρίς προϋπηρεσία
Σοκολατάκια μαργαρίτες
Σοκολατάκια μαργαρίτες
ΙΑΝ 07. 2017
2127
Μια ιστορία για την απώλεια, το μοίρασμα και τις μικρές χαρές της ζωής
Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί
Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί
ΙΑΝ 28. 2016
2131
Αληθινές ιστορίες προσφύγων μέσα από τα μάτια μιας Ελληνίδας ναυαγοσώστριας
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus