Μετριέται το μέγεθος της προσφυγιάς;

Μια αληθινή ιστορία για τις ζωές που ρημάζουν, για την αξιοπρέπεια του κάθε Ομάρ…
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
2835 προβολές
 

Ειρήνη Καλαϊτζάκη ΣΕΠ 04. 2016
από Ειρήνη Καλαϊτζάκη
«Καλημέρα Ομάρ, τι κάνεις;», του απηύθυνα τον χαιρετισμό μου.
 Ήταν ο κηπουρός,  πρώτος άνθρωπος που συνάντησα, την πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς και ίσως και ο τελευταίος. Έκτοτε όλοι οι άλλοι περνούσαν τριγύρω μου απαρατήρητοι.  
«Καλά είμαι δασκάλα»,  μου απάντησε νευρικά και κάπως επιθετικά παρά την φιλία μας. Με τα σπαστά του ελληνικά,  την αφέλεια του μυαλού του και τον πόνο της ψυχής του, μου επέστρεψε την ερώτηση λίγο ανεστραμμένη. 
«Καλά είμαι; Καλά είμαι; Όχι δεν είμαι καλά. Εγώ εδώ καλά είμαι. Η πατρίδα μου δεν είναι καλά. Άρα ούτε εγώ δεν είμαι καλά. Δεν έχω πια πατρίδα…» και κλώτσησε τον τοίχο με οργή. 
«Ομάρ έχεις δίκιο», τόλμησα να ψελλίσω με περισσό θράσος ομολογώ. Και λόγια που έμοιαζαν με κραυγή και λυγμό μαζί ξεχυθήκαν με ορμή από την ψυχή του.  
«Το χωριό μου πέτρες. Μόνο πέτρες. Κανένα σπίτι όρθιο. Ο πατέρας μου νεκρός, ο αδερφός μου νεκρός, η νύφη μου νεκρή και η μάνα μου…. η μάνα μου έμεινε πίσω εκεί πάνω στις πέτρες και θρηνεί. Δεν θέλει να φύγει. Δεν μπορεί να φύγει. Τα άλλα μου αδέρφια είναι σ’ όλη τη γη. Και εγώ… εγώ… εδώ, στην Κρήτη. Είμαι καλά;;; Πες μου. Είμαι καλά;;; Καλά είμαι. Εδώ σχολείο, ησυχία, παιδιά, δάσκαλοι. Καλά είμαι».
Δεν τόλμησα να τον ξανακοιτάξω. Έστρεψα το πρόσωπο αλλού. Δεν ήθελα ν’ ακούω άλλο και με αυτό τον τρόπο πίστευα πως θα το πετύχαινα. Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να δει τον λυγμό μου. Μα δεν πρόλαβα να τον κρύψω. Ήταν ίδιος με εκείνον της δικής μου οικογένειας πριν 94 χρόνια, μέρες σαν και τούτες. Με τράβηξε από την μπλούζα και ήταν σαν να με χαστούκιζε για την στροφή της κεφαλής μου . 
«Σου μιλώ, πες μου, είμαι καλά; Είμαι καλά;».
Με τσάκισε…
Το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής μου. 
Για τα δικά μου αυτονόητα… την πατρίδα, το σπίτι, την οικογένεια, την εργασία, την αξιοπρέπεια…
Για τις ζωές που ρημάζουν, για την αξιοπρέπεια του κάθε Ομάρ… 
Like:
17
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Ο Μαχμούτ
Ο Μαχμούτ
ΝΟΕ 28. 2016
2942
Το παιδί που έκλεβε μαρκαδόρους
Αλληλέγγυοι και πρόσφυγες: το αντίβαρο του κόσμου στην βαρβαρότητα
Αλληλέγγυοι και πρόσφυγες: το αντίβαρο του κόσμου στην βαρβαρότητα
ΜΑΡ 09. 2016
825
Εμπειρίες ζωής από τα ελληνικά σημεία υποδοχής προσφύγων
Διάβαζε ο φύλακας
Διάβαζε ο φύλακας
ΜΑΙ 31. 2017
1442
Δεν ξέρει αν τον ακούει κανείς. Δεν το σκέφτηκε ποτέ. Απλώς ανοίγει το μικρόφωνο και... διαβάζει δυνατά
Μονόλογος τιμονιού
Μονόλογος τιμονιού
ΦΕΒ 15. 2017
1961
«Η κόρη μου ταξιτζού!» Η απέχθεια στη φωνή του. Τι κατώτερο επάγγελμα για μια νέα κι όμορφη πτυχιούχο...
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus