Σώζοντας ανθρώπινες ζωές στις ακτές της Λέσβου

Εδώ στον Μόλυβο, νοιώθω πόσο μεγάλη αξία έχει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο...
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
1987 προβολές
 

 Μάνια Μπικώφ ΙΑΝ 21. 2016
από Μάνια Μπικώφ
Την κοιτώ και την ξανακοιτω αυτή τη φωτογραφία και είναι σα να με βλέπω σε 10 χρόνια από τώρα... Θαρρώ τα μάτια θα έχουν πάντα αυτή τη λάμψη ακόμη κι αν οι ρυτίδες γεμίζουν το πρόσωπο...Κι αυτό,γιατί στη δική μου ζωή,το τελευταίο που με απασχολεί είναι το έξω μου.. Παλεύω πάντα για το μέσα μου, να είναι καλά, να νοιώθει πληρότητα, να νοιώθει ευτυχία.

Εδώ, στη Λέσβο, σήμερα κλείνουμε με την ναυαγοσωστική μας ομάδα 70 μέρες (από εδώ και η φωτογραφία από τον φίλο φωτογράφο Neal Mcqueen που λατρεύει το ασπρόμαυρο,αντίθετα από μένα που ζω για το έντονο χρώμα.. Με παρασύρει παρόλα αυτά αυτή η συγκεκριμένη φωτογραφία, γιατί είμαι τόσο πολύ εγώ).

70 μέρες, που καθεμία από αυτές είναι μια τεράστια εμπειρία ζωής...είμαστε εδώ και προσφέρουμε καθημερινά όλο τον εαυτό μας στο έργο που υπηρετούμε και εισπράττουμε τόση πολύ ευγνωμοσυνη και αγάπη από όλους, που οτιδήποτε ο καθένας μας κι αν έχει αφήσει πίσω για να έρθει εδώ, ο,τι κι αν έχει στερηθεί από όσα αγαπάει, αρκεί ένα χαμόγελο από κάθε άνθρωπο που βοηθαμε μια χειραψία, μια αγκαλιά και γεμίζει η ψυχή πληρότητα.

Τόσοι άνθρωποι εδώ, να νοιαζονται, να προσπαθούν, να δίνουν.. χρόνο, χρήμα, τον εαυτό τους, να θελουμε όλοι απλά ένα πράγμα: να έρχονται οι βάρκες  (των προσφύγων) με ασφάλεια, να πατάνε οι άνθρωποι στεριά, στεγνοί, χωρίς φόβο, με ελπίδα..

Έτσι τώρα, εδώ στον Μολυβο, νοιώθω πόσο μεγάλη αξία έχει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, το ένα χέρι για το άλλο... πόσο πολύ έχει ωφεληθει "το μέσα" μας, πόσο καλύτεροι άνθρωποι γινόμαστε, πόσο μεγάλο σχολείο είναι αυτή η εθελοντική προσφορά μας.... Κάθε θυσία που κάνουμε για να είμαστε εδώ, είναι επένδυση στην ψυχή μας...σ'έναν καλύτερο εαυτό μας.

Υπάρχουν χιλιοι λόγοι από όσα καθημερινά βλέπουμε, που μπορεί να σου δημιουργούν εφιαλτες,μα για μένα προσωπικά υπάρχουν άλλοι τόσοι που μπορούν να μας κάνουν να ονειρευομαστε ξανά.

Αυτός ο τόπος μέρα με τη μέρα γίνεται τόπος αισιοδοξίας και ελπίδας κι αυτό με κάνει να πιστεύω όλο και πιο πολύ σε ό,τι κάνουμε εδώ στον 24ωρο εθελοντικό ναυαγοσωστικο σταθμό μας στο Λιμαντζικι, στον Μόλυβο. 
Like:
3
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Ο καλόγερος της ανάστασης
Ο καλόγερος της ανάστασης
ΑΠΡ 08. 2018
1122
Και μας κοίταζε ο αναστημένος Χριστός!
Ο ύπνος του μεσημεριού
Ο ύπνος του μεσημεριού
ΑΠΡ 12. 2016
2177
''Πάει, τον χάσαμε και τον μεσημεριανό μας ύπνο, μαζί με άλλες πάμπολλες αλλοτινές μας συνήθειες, ψηφίδες ενός πολιτισμού που τείνει να εκλείψει οριστικά''
Άνεργος... 23 ετών...
Άνεργος... 23 ετών...
ΜΑΡ 12. 2018
1715
Εκτός Ελλάδος
Ephemera
Ephemera
ΑΥΓ 27. 2017
2451
Είχα χρόνια να ταξιδέψω...
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus