Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα

Τα συναισθήματα δύο Αφγανών κοριτσιών με λόγια και εικόνες
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
5882 προβολές
 

Mahdia Hossaini ΔΕΚ 18. 2016
από Mahdia Hossaini

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και έφθασα στη χώρα σου.

Πάτησα στο μαλακό χώμα του νησιού σου και εσύ έτρεξες να με βοηθήσεις.  Έπιασες το παγωμένο χέρι μου με το δικό σου ζεστό χέρι. Τα μάτια μου είδαν την ομορφιά του νησιού σου και η καρδιά μου την καλοσύνη σου. 

Τα μάτια μου ίσως μία μέρα ξεχάσουν, αλλά η καρδιά μου ποτέ.

Να ξέρετε πως θα σας θυμάμαι όσο ζω. 

Μια μέρα που η χώρα μου θα είναι μακριά από τον πόλεμο, εύχομαι να μπορέσω να ανταποδώσω τη φιλοξενία για να σας ευχαριστήσω για την καλοσύνη, την τρυφερότητα και την ελπίδα που μας δώσατε την στιγμή της απελπισίας μας. 

Καλή αντάμωση 


Tο σκίτσο είναι της Nahjmia Hossaini

 

Like:
22
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Το δέντρο που δεν πρόσεχε κανείς
Το δέντρο που δεν πρόσεχε κανείς
ΑΠΡ 20. 2019
404
Μια ιστορία για την αναγέννηση
Οι αγώνες που έχασα
Οι αγώνες που έχασα
ΙΟΥΝ 16. 2018
905
Διαπίστωσα πως η νίκη ήταν δική του
Η γιαγιά και ο Ντοστογιέφσκι
Η γιαγιά και ο Ντοστογιέφσκι
ΟΚΤ 18. 2018
1044
Η γιαγιά μου πέθανε όταν βρισκόμουν στις πρώτες σελίδες
Η Οικογένεια
Η Οικογένεια
ΜΑΡ 13. 2017
2284
Επιλέγουμε τους φίλους μας αλλά όχι τους συγγενείς μας
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus