Η ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα

Τα συναισθήματα δύο Αφγανών κοριτσιών με λόγια και εικόνες
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
6958 προβολές
 

Mahdia Hossaini ΔΕΚ 18. 2016
από Mahdia Hossaini

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα που πέρασα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και έφθασα στη χώρα σου.

Πάτησα στο μαλακό χώμα του νησιού σου και εσύ έτρεξες να με βοηθήσεις.  Έπιασες το παγωμένο χέρι μου με το δικό σου ζεστό χέρι. Τα μάτια μου είδαν την ομορφιά του νησιού σου και η καρδιά μου την καλοσύνη σου. 

Τα μάτια μου ίσως μία μέρα ξεχάσουν, αλλά η καρδιά μου ποτέ.

Να ξέρετε πως θα σας θυμάμαι όσο ζω. 

Μια μέρα που η χώρα μου θα είναι μακριά από τον πόλεμο, εύχομαι να μπορέσω να ανταποδώσω τη φιλοξενία για να σας ευχαριστήσω για την καλοσύνη, την τρυφερότητα και την ελπίδα που μας δώσατε την στιγμή της απελπισίας μας. 

Καλή αντάμωση 


Tο σκίτσο είναι της Nahjmia Hossaini

 

Like:
22
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Περίμενε, μη κρεμαστείς
Περίμενε, μη κρεμαστείς
ΙΟΥΝ 10. 2017
5801
Ένας καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την τέχνη και την προσωπική του εμπειρία για να σώσει ζωές
Ήρωες
Ήρωες
ΦΕΒ 17. 2016
1433
''Αν ήμουν εγώ στη θέση σου... Ποιο παιδί μου θα κρατούσα πρώτο αγκαλιά;''
Το σπίτι του Κολόμβου στην Χίο
Το σπίτι του Κολόμβου στην Χίο
ΟΚΤ 28. 2017
10559
Μέσα από την αφήγηση της κυρίας Μαρίας
Πρόσφυγας και προσφυγιά
Πρόσφυγας και προσφυγιά
ΙΟΥΛ 08. 2016
12101
...τώρα καταλαβαίνω γιατί ένας πρόσφυγας πάντα νοσταλγεί...
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus