Η εργασία μου πριν ξεκινήσω να δουλεύω

Το βιβλίο ως πηγή έμπνευσης
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
985 προβολές
 

Μαρία Σκαμπαρδώνη ΣΕΠ 21. 2018
από Μαρία Σκαμπαρδώνη


Ήταν το έτος 2011 όταν ως απόφοιτη Λυκείου, επιθυμούσα να καταπιαστώ με την πρώτη μου δουλειά και αναζητούσα πολλές και διάφορες.  Είχα, ευτυχώς, γνωστές μου οι οποίες ήταν υπεύθυνες σε διάφορες εκθέσεις και γνωρίζοντας τη βαθιά αγάπη μου για αυτό το μοναδικό δώρο που λέγεται βιβλίο, μου πρότειναν εργασία. Μία πρόταση που είχα δεχτεί με μεγάλη χαρά.  Τότε με έβαλαν να τοποθετώ τα βιβλία στη θέση που έπρεπε στον πάγκο  και να βοηθάω διάφορους επισκέπτες και περαστικούς να επιλέξουν αυτά που ψάχνουν. Μπορούσα με αυτό τον τρόπο και να μαζεύω τα πρώτα μου χρήματα, αλλά και να βρίσκομαι μέσα στο χώρο που αγαπώ πραγματικά.

Εκείνη η πρώτη μου εργασία ήταν πραγματικά, μία από τις ομορφότερες και πιο εποικοδομητικές στιγμές στη ζωή μου. Βρισκόμουν κοντά στο αγαπημένο μου είδος, το βιβλίο, μπορούσα να αναπνέω και να μυρίζω το άρωμα του φρεσκοτυπωμένου χαρτιού, μάθαινα εξελίξεις και νέα που το αφορούσαν. Αγαπούσα εκείνα τα λίγα λεπτά διαλείμματος που ξέκλεβα για να διαβάζω και να αποκομίζω γνώσεις από καινούργια βιβλία και καινούργιους συγγραφείς. Ήρθα σε επαφή με ανθρώπους του χώρου και ανταλλάξαμε γνώμες, απόψεις, εμπειρίες για αυτό. Ωφελήθηκα πνευματικά, καθώς εμπλούτισα τις γνώσεις μου σε πολλά και διάφορα επίπεδα.

Αυτό όμως που με έκανε να εκτιμήσω αυτή την εργασία (δεν μπορώ να την πω δουλειά γιατί την αγαπούσα και δεν αισθανόμουν υπόδουλη, όπως είναι πραγματικά το νόημα της λέξης!), ήταν πως αγάπησα ακόμα περισσότερο αυτό το δώρο της ανθρωπότητας που λέγεται βιβλίο. Πείστηκα περισσότερο για το γεγονός πως αυτός ο κόσμος θα αλλάξει αν οι άνθρωποι το αγαπήσουν περισσότερο και σταματήσουν να το πλησιάζουν εξαναγκαστικά και με φόβο. Αντιλήφθηκα πως πρέπει να το αγαπήσεις για να επωφεληθείς από τις ευεργεσίες του, σε μία εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα η οποία προσπαθεί να σε πείσει για το αντίθετο.

Μετά χαράς μου, παρατηρούσα πως οι άνθρωποι έδειχναν ενδιαφέρον για το βιβλίο, ήθελαν να διαβάζουν και να ασχολούνται με αυτό, υπήρξε καταναλωτική  δραστηριότητα σε μεγάλο βαθμό. Αυτό μου απέδειξε και έμπρακτα πως υπάρχει ανάγκη για πνευματικό ενδιαφέρον και πάντα οι άνθρωποι έχουν ανάγκη το έναυσμα για να ‘’ψάχνονται’’. Το βιβλίο είναι ένα δώρο για την ανθρωπότητα, είναι ο τρόπος με τον οποίο οι σπουδαίοι άνθρωποι του παρελθόντος συνεχίζουν να έρχονται κοντά μας και να μας μιλούν. Και δεν πρέπει να αφήσουμε την εποχή της προσκόλλησης στην ύλη και τον καταναλωτισμό, την εποχή που μάχεται οτιδήποτε πνευματικό και οτιδήποτε μορφώνει τον άνθρωπο, να νικήσει. Αυτό θα είναι και το εφαλτήριο για τη βελτίωση αυτού του κόσμου. 

Η εργασία μου αυτή χαράχθηκε μέσα μου ως μία από τις ωραιότερες όλης μου της ζωής. Χαίρομαι που είχα την ευλογία η πρώτη μου εργασία να είναι μέσα στον αγαπημένο μου χώρο και να αποκομίσω εμπειρία, χαρά και γνώση.  Ο χώρος του βιβλίου έχει και εκείνος χτυπηθεί από την κρίση δυνατά και διανύει μία δύσκολη περίοδο, όμως θεωρώ πως το βιβλίο δεν πρόκειται ποτέ να χάσει τη σημασία του για την ανθρωπότητα και την πνευματική διαμόρφωση του ανθρώπου.


Φωτογραφίες: pexels, pinterest
Artwork by CHARACTERS


Η ιστορία δημοσιεύτηκε με την υποστήριξη των εκδόσεων νήσος
Like:
6
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Σκύλοι αιμοδότες
Σκύλοι αιμοδότες
ΙΑΝ 16. 2017
6296
Στην Ελλάδα ο κόσμος δε γνωρίζει ότι αυτό είναι δυνατό
Στα σύκα
Στα σύκα
ΙΟΥΛ 09. 2016
3075
"Ήταν να μην το πάρουνε απόφαση· χρυσούς τους είχε κάμει η γιαγιά τους όλο το καλοκαίρι, να ξεκουνηθούνε απ’ την αυλή και να πάνε στα σύκα."
Μια δασκάλα ζωγραφικής στη Ρουάντα
Μια δασκάλα ζωγραφικής στη Ρουάντα
ΜΑΡ 05. 2017
3675
«Θα ξανά-πήγαινες σε ένα τέτοιο ταξίδι;»
Ο αλλιώτικος φίλος μου Νικόλας
Ο αλλιώτικος φίλος μου Νικόλας
ΔΕΚ 01. 2016
3088
Ένας άγνωστος άνθρωπος
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus