Mια προσευχή στον Άγιο Βασίλη

«Δεν έχω βόμβα επάνω μου, Άγιε Βασίλη. Μόνο μια ραγισμένη καρδιά κουβαλάω και θλίψη στο σακίδιο μου»
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
5622 προβολές
 

Mahdia Hossaini ΙΑΝ 25. 2017
από Mahdia Hossaini
Μικρό κορίτσι από την πατρίδα, κοιμήσου ήσυχα.
Πέρασε η νύχτα  των Χριστουγέννων.
Κοιμήσου ήσυχα. 
Γιατί ξέρω πως είπες την προσευχή σου στον καλό κύριο με την άσπρη γενειάδα  και τα κόκκινα ρούχα. Στον καλό κύριο με το σακί το γεμάτο δώρα που  μοίρασε  σε όλους τους ανθρώπους της πόλης.
Το κοριτσάκι αυτό είναι ένα κορίτσι πρόσφυγας. 


Έφυγε από μια πατρίδα και ψάχνει μια νέα που δεν θα έχει πόλεμο και θα είναι γεμάτη ασφάλεια και αγάπη.

(Το μικρό αυτό κορίτσι, είμαι εγώ)

Άγιε Βασίλη αγαπημένε, πριν λίγο καιρό άκουσες την προσευχή μου και υποσχέθηκες να μου φέρεις ότι επιθυμώ.  Εσύ όμως τώρα έφυγες και οι άνθρωποι της πόλης άλλαξαν . 
Εγώ όμως δεν θα ξεχάσω την υπόσχεσή σου. 
Θα σε θυμάμαι.

Άγιε Βασίλη, ο κόσμος που είχα μπροστά μου πριν λίγο καιρό ήταν καλός  και με κοίταζε με χαρά και αγάπη. Τώρα ξαφνικά άλλαξε.  Βλέπω στα μάτια τους το  μίσος.
Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη δεν είσαι εδώ για να δεις πως συμπεριφέρονται κάποιοι  άνθρωποι.
Δεν είσαι εδώ να δεις τις προσπάθειες που κάνουν για να με κρατήσουν μακριά από το σχολείο. 
Δεν είσαι εδώ να δεις που με κοιτάζουν σαν μικρόβιο και φοβούνται μην μολύνω τα παιδιά τους.

Άγιε Βασίλη, το ξέρεις ότι το ίδιο έκαναν και οι Ταλιμπάν; Όπως και εκεί στην χαμένη μου πατρίδα, έτσι κι εδώ, κάποιοι θέλουν να με εμποδίσουν, από το να  πάω στο σχολείο  
Μα τι φοβούνται;
Είμαι έτοιμη να απαντήσω στα ερωτήματά τους. Τους επιτρέπω να με πάνε σε γιατρό  που εμπιστεύονται, να με εξετάσει, να με αγγίξει. Ναι. Τους δίνω την άδεια  να το κάνουν.

Δεν έχω βόμβα επάνω μου, Άγιε Βασίλη, μόνο μια ραγισμένη καρδιά κουβαλάω και θλίψη στο σακίδιό μου.
Ήρθα από την πατρίδα γιατί οι Ταλιμπαν βάλανε φωτιά στο σπίτι μου.
Κι εκείνοι που μου λένε “Όχι”  σε αυτόν τον τόπο, είναι σα να βάζουν φωτιά στην καρδιά μου.
Μου πήραν το δικαίωμά μου να πάω στο σχολείο και να σπουδάσω. (Δύο φορές)
Δεν έχω που αλλού να πάω, που αλλού να πάω που να μου συμπεριφέρονται σαν άνθρωπο.

Αγαπητέ μου Άγιε Βασίλη μακάρι να ήσουν πάντα εδώ και να έκανες να μην αλλάζουν τα πρόσωπα των ανθρώπων.
Σε παρακαλώ... Μπορείς μήπως να έρχεσαι δυο φορές το χρόνο;
(Μπορείς να έρθεις και τώρα ; )
Μήπως μπορέσεις να αλλάξεις τη γνώμη τους για εμένα;
Αν δεν μπορείς να έρθεις, τουλάχιστον πήγαινε στα όνειρα τους...


Το σκίτσο είναι της Namjmia Hossaini
Η αφήγηση προήλθε από την ελέυθερη μετάφραση που έγινε από τα χειρόγραφα κείμενα στα Φαρσι,  από τον διερμηνέα στο Σχιστό. 
Like:
15
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Μια αληθινή ιστορία αλληλεγγύης και ανθρωπισμού
Μια αληθινή ιστορία αλληλεγγύης και ανθρωπισμού
ΜΑΙ 16. 2016
2327
Μία ιστορία που γρατσουνάει την ψυχή.
Η βλεφαρίδα
Η βλεφαρίδα
ΑΠΡ 17. 2018
1067
Μια ιστορία για τις μικρές στιγμές
Χριστούγεννα μέσα στο σπίτι
Χριστούγεννα μέσα στο σπίτι
ΔΕΚ 05. 2016
2344
Εικόνες από τα παιδικά Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής στα Χανιά
11ος όροφος
11ος όροφος
ΝΟΕ 12. 2017
1145
Φωτογραφίες θυμάτων
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus