Μια μάνα με το παιδί

Είναι κάποιες στιγμές που μοιάζουν με ποιήματα ...Και προσπαθείς να μαντέψεις το βαθύτερο μήνυμά τους: να χωρέσεις τη μαγεία τη ζωής στο νου και στην καρδιά σου.
ΙΔΕΕΣ
2644 προβολές
 

Νίκος Ψιλάκης ΦΕΒ 08. 2016
από Νίκος Ψιλάκης
Πριν από κάμποσα χρόνια, Φλεβάρης μήνας σαν και τώρα. Με τον καλό μου φίλο Γιάννη Φρ. είχαμε πάει αποβραδίς στο πανηγύρι της Αρκουδιώτισσας στο Ακρωτήρι, της Παναγιάς που την βάφτισαν έτσι όχι για να τη χλευάσουν αλλά για να θυμούνται πως κάποτε λατρευόταν στο ίδιο σπήλαιο η Άρτεμις Άρκτος (οι ιεροί τόποι παραμένουν ιεροί όσα χρόνια κι αν περάσουν).

Νύχτωνε πια, ανηφορίζαμε και ξαφνικά είδαμε μπροστά μας τη σκηνή που εξέφραζε όσο τίποτ' άλλο τον συμβολισμό της ημέρας: Μια νεαρή μητέρα κρατούσε από το χέρι το παιδί της, αντιστεκόταν κι αυτή στο άγριο φύσημα του βοριά... Σαν άλλη Μεγάλη Μητέρα και τούτη, σαν άλλη Άρτεμις Άρκτος! Αργότερα έγραψα το παρακάτω σύντομο κείμενο που το θυμήθηκα τώρα καθώς ακούω το ανελέητο σφύριγμα του φλεβαριάτικου ανέμου:
 
Είχε βραδιάσει για τα καλά. Χειμώνας καιρός, ο αέρας λυσσομανούσε, λύγιζε τα δέντρα. Ο ουρανός πιο βαρύς κι από μολύβι. Φοβέριζαν οι πέτρινοι όγκοι καθώς έχαναν το χρώμα τους και γίνονταν μαύρες σκιές. Μόνο η γραμμή του ορίζοντα είχε ακόμη λίγο φως. 
Νύχτωνε πια στο Ακρωτήρι των Χανίων. 
 
Παραμονή μιας από τις μεγάλες γιορτές του χειμώνα. Βαδίζαμε βιαστικά στα βουνίσια μονοπάτια, φοβούμασταν μην αρχίσει να βρέχει. Φοβούμασταν και το κρύο σκοτάδι που κι αυτό ερχόταν ακάθεκτο. 
 
...Και ξαφνικά εμφανίστηκε το θαύμα! Δυο οδοιπόροι. 
Βιάζονταν κι εκείνοι. 
Μια μάνα μ’ ένα παιδί.
 
Είναι κάποιες στιγμές που μοιάζουν με ποιήματα. Τις διαβάζεις, απολαμβάνεις τη μαγεία τους, χορταίνεις το φως που εκπέμπουν και προσπαθείς να μαντέψεις το βαθύτερο μήνυμά τους. Με λίγα λόγια: να χωρέσεις τη μαγεία τη ζωής στο νου και στην καρδιά σου. 
 
Μια μάνα αναμαλλιασμένη, παραδομένη στο φύσημα του ανέμου. Κι’ ένα παιδί παραδομένο στη γονική προστασία. Στην αγάπη της μάνας.
Δυο ψυχές καταργούν τη μονόχνοτη αγριάδα ενός αδυσώπητου χειμώνα. 
Και την ερημιά του τοπίου.
Μια μάνα μ’ ένα παιδί.
Like:
13
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ
Πόσες φορές έχεις προσπεράσει έναν μοναχικό άνθρωπο;
Πόσες φορές έχεις προσπεράσει έναν μοναχικό άνθρωπο;
ΟΚΤ 12. 2017
1266
Καθόταν πάντα έξω από το μαντρότοιχο της παλιάς μονοκατοικίας
Το μεσαιωνικό χωριο της μεστής σκέψης
Το μεσαιωνικό χωριο της μεστής σκέψης
ΝΟΕ 15. 2017
598
Μια ιστορία για την δύναμη της θέλησης
Αγάπη
Αγάπη
ΔΕΚ 10. 2017
1085
«Μη στεναχωριέσαι άντρα μου μα εγώ δεν θα αφήσω να σε πάρει, γιατί σ’ αγαπώ»
 Η ανάγκη της ποίησης
Η ανάγκη της ποίησης
ΜΑΙ 25. 2017
1509
Τι θα ’ταν ο άνθρωπος χωρίς ποίηση ;
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus