Παύση Περπέτουα

'''Μια ζωή σε μαύρο κι άσπρο... Μια ζωή μονότονα ρυθμική... Μια ζωή καλοκουρδισμένη... Μια ζωή που δεν ήθελε!''
ΙΔΕΕΣ
2258 προβολές
 

Αλέξανδρος Κεφαλάς ΟΚΤ 08. 2016
από Αλέξανδρος Κεφαλάς



"Μια ζωή film noir... Μια ζωή μονότονα ρυθμική... Μια ζωή καλοκουρδισμένη... Μια ζωή που δεν ήθελε!''

Ασθμαίνοντας ακούμπησε την πλάτη της στον τοίχο. Μια σουβλιά στα δεξιά πλευρά και η κομμένη της ανάσα ήταν τα παράσημα μιας κουραστικής αλλά αναγκαίας πράξης. Σαν διαμαντάκια διαδήματος, οι στάλες του ιδρώτα στόλιζαν, έπαινος του κάματου, το μέτωπό της.

Άναψε ένα τσιγάρο και κοίταξε τον ουρανό. Φάνταζε μακρινός από τον πάτο του τσιμεντένιου πηγαδιού του ακάλυπτου. Σε λίγο θα νύχτωνε. Η έντονη μυρωδιά της βενζίνης διαπερνούσε τα ρουθούνια της, έφτανε μέχρι τον φάρυγγα κι ακόμα πιο κάτω στα σωθικά της. Δεν την ανακάτευε, την υποδέχθηκε σχεδόν ευεργετικά.  Υπό άλλες συνθήκες θα την ενοχλούσε, όχι απόψε, τη διαβεβαίωνε με σιγουριά η ασώματη φωνή που υπαγόρευε οστινάτο  τα θέλω της όλο το απόγευμα.  Αυτή την είχε οδηγήσει στην αποθήκη της πολυκατοικίας, αυτή της είχε δώσει την εντολή να ξεκλειδώσει τη μεταλλική πόρτα, την από χρόνια λησμονημένη, αυτή την είχε σπρώξει βίαια στο σκοτεινό εσωτερικό της, αυτή της είχε κρατήσει τα μάτια ορθάνοιχτα μπροστά στον μαύρο όγκο που τη θωρούσε χλευαστικά όπως τότε... Το είχε ξεχάσει (αλήθεια το είχε ξεχάσει;) αυτό το συναίσθημα όλα εκείνα τα λυτρωτικά βουβά χρόνια.

Ένιωσε τα γόνατά της να λυγίζουν κάτω από το βάρος των αναμνήσεων κι ένας αδιόρατος, αρχικά, μα κλιμακούμενος όσο πέρναγε η ώρα πανικός την κυρίευσε. Θυμήθηκε τις ατελείωτες ώρες μελέτης, τις σχολαστικές παρατηρήσεις της μητέρας, το σφυροκόπημα του μετρονόμου (τικ, τικ, τικ, τικ), το άγχος των εξετάσεων, την αγωνία του διπλώματος. Άριστα παμψηφεί... Ταλέντο πηγαίο... Αδιαμφισβήτητα μελλοντική βιρτουόζος... Μια ζωή σε μαύρο κι άσπρο... Μια ζωή μονότονα ρυθμική... Μια ζωή καλοκουρδισμένη... Μια ζωή που δεν ήθελε!
 
Έκανε την τελευταία τζούρα και με ηδονική σχεδόν ευχαρίστηση είδε την καύτρα να λαμπυρίζει στο σκοτάδι, προτού την πετάξει στο κλειδωμένο από χρόνια πιάνο της, που γυάλιζε λουσμένο στη βενζίνη κάτω από το φως του φεγγαριού. 
Like:
23
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ
Καθρέφτης της ενοχής
Καθρέφτης της ενοχής
ΜΑΡ 28. 2019
763
Κι όλα αυτά γραμμένα, με δάκρυα απ’ το ένοχο παιδί σου.
Το μεσαιωνικό χωριο της μεστής σκέψης
Το μεσαιωνικό χωριο της μεστής σκέψης
ΝΟΕ 15. 2017
1364
Μια ιστορία για την δύναμη της θέλησης
Με αφορμή την γιαγιά μου...
Με αφορμή την γιαγιά μου...
ΙΑΝ 30. 2019
456
Μια ιστορία για τους ανθρώπους και το γήρας
Οι μνήμες
Οι μνήμες
ΙΑΝ 15. 2017
2582
... κάποιες φορές ντύνονται όνειρα κι έρχονται πάλι...
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus