Παύση Περπέτουα

'''Μια ζωή σε μαύρο κι άσπρο... Μια ζωή μονότονα ρυθμική... Μια ζωή καλοκουρδισμένη... Μια ζωή που δεν ήθελε!''
ΙΔΕΕΣ
1452 προβολές
 

Αλέξανδρος Κεφαλάς ΟΚΤ 08. 2016
από Αλέξανδρος Κεφαλάς



"Μια ζωή film noir... Μια ζωή μονότονα ρυθμική... Μια ζωή καλοκουρδισμένη... Μια ζωή που δεν ήθελε!''

Ασθμαίνοντας ακούμπησε την πλάτη της στον τοίχο. Μια σουβλιά στα δεξιά πλευρά και η κομμένη της ανάσα ήταν τα παράσημα μιας κουραστικής αλλά αναγκαίας πράξης. Σαν διαμαντάκια διαδήματος, οι στάλες του ιδρώτα στόλιζαν, έπαινος του κάματου, το μέτωπό της.

Άναψε ένα τσιγάρο και κοίταξε τον ουρανό. Φάνταζε μακρινός από τον πάτο του τσιμεντένιου πηγαδιού του ακάλυπτου. Σε λίγο θα νύχτωνε. Η έντονη μυρωδιά της βενζίνης διαπερνούσε τα ρουθούνια της, έφτανε μέχρι τον φάρυγγα κι ακόμα πιο κάτω στα σωθικά της. Δεν την ανακάτευε, την υποδέχθηκε σχεδόν ευεργετικά.  Υπό άλλες συνθήκες θα την ενοχλούσε, όχι απόψε, τη διαβεβαίωνε με σιγουριά η ασώματη φωνή που υπαγόρευε οστινάτο  τα θέλω της όλο το απόγευμα.  Αυτή την είχε οδηγήσει στην αποθήκη της πολυκατοικίας, αυτή της είχε δώσει την εντολή να ξεκλειδώσει τη μεταλλική πόρτα, την από χρόνια λησμονημένη, αυτή την είχε σπρώξει βίαια στο σκοτεινό εσωτερικό της, αυτή της είχε κρατήσει τα μάτια ορθάνοιχτα μπροστά στον μαύρο όγκο που τη θωρούσε χλευαστικά όπως τότε... Το είχε ξεχάσει (αλήθεια το είχε ξεχάσει;) αυτό το συναίσθημα όλα εκείνα τα λυτρωτικά βουβά χρόνια.

Ένιωσε τα γόνατά της να λυγίζουν κάτω από το βάρος των αναμνήσεων κι ένας αδιόρατος, αρχικά, μα κλιμακούμενος όσο πέρναγε η ώρα πανικός την κυρίευσε. Θυμήθηκε τις ατελείωτες ώρες μελέτης, τις σχολαστικές παρατηρήσεις της μητέρας, το σφυροκόπημα του μετρονόμου (τικ, τικ, τικ, τικ), το άγχος των εξετάσεων, την αγωνία του διπλώματος. Άριστα παμψηφεί... Ταλέντο πηγαίο... Αδιαμφισβήτητα μελλοντική βιρτουόζος... Μια ζωή σε μαύρο κι άσπρο... Μια ζωή μονότονα ρυθμική... Μια ζωή καλοκουρδισμένη... Μια ζωή που δεν ήθελε!
 
Έκανε την τελευταία τζούρα και με ηδονική σχεδόν ευχαρίστηση είδε την καύτρα να λαμπυρίζει στο σκοτάδι, προτού την πετάξει στο κλειδωμένο από χρόνια πιάνο της, που γυάλιζε λουσμένο στη βενζίνη κάτω από το φως του φεγγαριού. 
Like:
22
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ
Μανόλης Αναγνωστάκης – Νίκος Καββαδίας: μια ιστορία δυνατής φιλίας
Μανόλης Αναγνωστάκης – Νίκος Καββαδίας: μια ιστορία δυνατής φιλίας
ΙΟΥΛ 11. 2016
5178
'' Αυτή τη φορά ο Αναγνωστάκης ήταν πιο μαζεμένος. Ούτε κιθάρα έπαιζε ούτε και τραγουδούσε. Μέχρι που, κάποια στιγμή, ο Καββαδίας δε συγκρατήθηκε και του είπε: «Δε θα πούμε άλλα τραγούδια σήμερα;» ''
Πάντα ο έρωτας
Πάντα ο έρωτας
ΦΕΒ 14. 2016
1310
...Κι όσοι τον αρνούνται είναι οι πιο βαριά ερωτευμένοι αυτοί. Από οδύνη, παλιά αιμορραγία, και από δέος
Το παράξενο πνεύμα των γιορτινών ημερών
Το παράξενο πνεύμα των γιορτινών ημερών
ΔΕΚ 20. 2016
2230
Έχει η αγάπη ημέρα;
 Σπαράγματα πλατείας
Σπαράγματα πλατείας
ΟΚΤ 26. 2016
750
'' H ζωή ποτέ δεν τελειώνει, δεν πεθαίνει...Δε τέλειωσε ούτε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Άουσβιτς και του Μαουτχάουζεν, ούτε στα λεπροκομεία της Σπιναλόγκας και της Λέρου. Γιατί να τελειώσει τώρα ; ''
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus