Η πιο θρυλική τελευταία θέση στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

H εμπνευσμένη ιστορία του John Stephen Akhwari
ΚΟΣΜΟΣ
3874 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΣΕΠ 17. 2016
από Συντακτική Ομάδα


Η Πόλη του Μεξικού είναι χιλιάδες μίλια μακριά από την χώρα της ανατολικής Αφρικής, την Τανζανία, στην οποία ζει ο John Stephen Akhwari. Εκεί ακριβώς βρίσκονταν τον Οκτώβριο του 1968, εκπροσωπώντας την Τανζανία στους καλοκαιρινός Ολυμπιακούς αγώνες, ως μαραθωνοδρόμος. Δυστυχώς ο Akhwari είχε μια πτώση κατά τη διάρκεια του αγώνα. Δεν πρόκειται για μια απλή πτώση στο γρασίδι. Έπεσε άσχημα στο τσιμέντο, σχίζοντάς το δεξί του πόδι και εξαρθρώνοντας το γόνατο του. Η ιατρική βοήθεια έφτασε αμέσως και περιποιήθηκε τα τραύματα του. Όμως το εξαρθρωμένο γόνατο απαιτούσε πιο εξειδικευμένη θεραπεία από εκείνη που θα μπορούσε να προσφερθεί στο δρόμο. Έπρεπε να πάει στο νοσοκομείο. Ωστόσο σε αντίθεση με τις συμβουλές τον γιατρών, ο Akhwari σηκώθηκε και συνέχισε τον αγώνα ακολουθώντας τους υπόλοιπους αθλητές. 

Δεδομένου του τραυματισμού του δεν μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό τον υπολοίπων. Με ένα συνδυασμό απαλού τρεξίματος και περπατήματος προχωρούσε κουτσαίνοντας.  Σε 2:20:26 ο Mamo Walde από την Αιθιοπία τερμάτισε πρώτος. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους δρομείς τερμάτισαν Μέσα στα επόμενα λίγα λεπτά. 

Μια ώρα αργότερα στο ολυμπιακό στάδιο είχαν απομείνει μόνο μερικές χιλιάδες άνθρωποι. Ο μαραθώνιος ήταν το τελευταίο αγώνισμα της ημέρας, και ο ήλιος είχε ξεκινήσει να δύει. Η Πόλη του Μεξικού ήταν σκληρή για τους μαραθωνοδρόμους.  Με υψόμετρο μεγαλύτερο των 7,400 ποδιών, και με λιγότερο από 23% οξυγόνο στον αέρα σε σχέση με την επιφάνεια της θάλασσας.  Ως αποτέλεσμα 17 από τους 74 δρομείς απέτυχαν να τερματίσουν εκείνη τη μέρα. Ο Akhwari ματωμένος και πληγωμένος ήταν αποφασισμένος να μην είναι μέσα σ' αυτούς.

Ακολουθούμενος με αστυνομική συνοδεία και ξεκάθαρα με τρομακτικό πόνο ο Akhwari τελικά έφθασε κουτσαίνοντας. Καθώς το ελάχιστο κοινό ζητωκραύγαζε με δέος και δυσπιστία, ο Akhwari πέρασε τη γραμμή του τερματισμού με χρόνο 3:25:27, στην τελευταία θέση. Οι ελάχιστοι εναπομείναντες δημοσιογράφοι όρμησαν στον στίβο και τον ρωτήσαν γιατί συνέχισε να αγωνίζεται παρόλο την κατάσταση του. Απάντησε:

“Η χώρα μου δεν με έστειλε 5.000 μίλια για να λάβω μέρος στην εκκίνηση του αγώνα. Με έστειλε 5.000 μίλια για να τον τερματίσω”

Ο Akhwari αποτέλεσε έμπνευση για εκατομμύρια ανθρώπους και κέρδισε τον τίτλο του “Βασιλιά χωρίς στέμμα”.

Φωτογραφίες:google

Like:
17
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΟΣΜΟΣ
Ο Bowerman και η βάφλα
Ο Bowerman και η βάφλα
ΣΕΠ 03. 2017
1241
Μια ιστορία έμπνευσης ανάπτυξης προϊόντος
Μνήμη Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού
Μνήμη Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού
ΜΑΙ 22. 2017
2478
Ένα έγκλημα που 103 χρόνια μετά περιμένει Δικαίωση
Αναζητώντας την Ευρώπη
Αναζητώντας την Ευρώπη
ΝΟΕ 13. 2016
1270
Ένα διήγημα της Ιωάννας Μπουραζοπούλου
2 Ιουνίου 1941, Κοντομαρί Χανίων: Η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
2 Ιουνίου 1941, Κοντομαρί Χανίων: Η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
ΜΑΙ 20. 2016
6413
Η ιστορία του Franz Peter Weixler, πολεμικού ανταποκριτή της Βέρμαχτ (της προπαγάνδας), που φωτογράφισε την εκτέλεση και κράτησε τα αρνητικά
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus