Όνειρα ζωής σε μισή γυάρδα

Μπορεί να ζήσει κάποιος σε μισή γυάρδα;
ΚΟΣΜΟΣ
1682 προβολές
 

Συντακτική Ομάδα ΜΑΡ 04. 2017
από Συντακτική Ομάδα
 

 

«Μπορεί φτάνει να κάνει υπομονή κι να έχει έναν στόχο»

λέει ο αρχιτέκτονας από την Μυτιλήνη, Παναγιώτης Βεκρής που δημιούργησε ένα 20λεπτο ντοκιμαντέρ «Μισή Γυάρδα» στο πλαίσιο του διεθνούς προγράμματος «Home - New Home.

Το ντοκιμαντέρ «Μισή Γυάρδα» εστιάζει στην καθημερινότητα μιας ομάδας εφτά Αιγύπτιων ψαράδων, οι οποίοι εργάζονται και διαμένουν σε ένα αλιευτικό σκάφος για 9 μήνες τον χρόνο, όπως χιλιάδες άλλοι ομοεθνείς τους ανά την Ελλάδα.

Από το 1981, η διακρατική συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου δίνει τη δυνατότητα σε χιλιάδες Αιγύπτιους κάθε χρόνο να εργαστούν ως εποχιακοί εργάτες στα ελληνικά αλιευτικά σκάφη. Αυτοί ουσιαστικά αποτελούν και την καρδιά της ελληνικής αλιείας. Το σκάφος είναι το προσωρινό τους «σπίτι» κι εκεί αναπτύσσουν όλες τους τις δραστηριότητες. Σκηνές ψαρέματος αλλά και πρακτικών καθημερινής διαβίωσης στο καΐκι, ρίχνουν φως σε άγνωστες πτυχές της ζωής των ανδρών μέσα στη θάλασσα, μακριά από τις οικογένειές τους, δίπλα στα βιαστικά βλέμματα των περαστικών, τα φώτα και τη ζωή γύρω από το σκάφος.
 
«Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ παρατήρησης με έντονα στοιχεία κοινωνικής ανθρωπολογίας. Όλα ξεκίνησαν όταν σε μια παρέα που βρέθηκα ένα βράδυ, αναφέρθηκε ότι στο λιμάνι του Μόλυβου υπάρχει ένα μικρό ψαροκάικο όπου ζούνε επτά Αιγύπτιοι ψαράδες και τρεις Έλληνες. Τότε μου γεννήθηκε η ιδέα να πάω να διαπιστώσω πώς γίνεται κάτι τέτοιο. Πώς μπορούν τόσοι άνθρωποι να συμβιώνουν σε έναν τόσο μικρό χώρο. Πήγα λοιπόν και πέρασα μαζί τους 2 ολόκληρες ημέρες, είδα από κοντά πώς ένα καΐκι μπορεί να γίνει σπίτι για τόσους ανθρώπους» αφηγείται ο Μυτιληνιός ερασιτέχνης κινηματογραφιστής.

«Στην αρχή ήταν επιφυλακτικοί. Πρόκειται για Αιγύπτιους ψαράδες που έρχονται για κάποιους μήνες ή και χρόνια στην Ελλάδα, μένουν και εργάζονται εδώ και τα λεφτά που παίρνουν τα στέλνουν στις οικογένειές τους. Αυτό που έκανα ήταν να είμαι ένας απλός παρατηρητής, προσπαθούσα να μην καταλάβουν καν την παρουσία μου. Τους έβλεπα που έπλεναν τα ρούχα τους, που προσεύχονταν, που έτρωγαν, αλλά αυτό που τους έλειπε, όπως είναι αναμενόμενο, ήταν ο προσωπικός χώρος. Ωστόσο, ούτε μια φορά δεν τους
άκουσα να παραπονιούνται. Έκαναν υπομονή, ήταν σιωπηλοί, αλλά χαμογελαστοί και με μια στωικότητα που θα την ζηλεύαμε κι εμείς».

«Όλη την ημέρα τους την περνούσαν μέσα στο καΐκι, από νωρίς στις 5 το πρωί πήγαιναν για την ψαριά κι όταν γυρνούσαν κι ερχόταν η ώρα της ξεκούρασης δεν έβγαιναν έξω για να μην ξοδέψουν καθόλου χρήματα. Για να έχουν να στείλουν στην οικογένειά τους. Το ντοκιμαντέρ το ξεκίνησα από περιέργεια αλλά στο τέλος μου έμαθε να είμαι ικανοποιημένος με όσα έχω και να χαίρομαι με αυτά».

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι φωτογραφίες έχουν παραχωρηθεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από τον κινηματογραφιστή,Παναγιώτη Βεκρή
Like:
3
Σχόλιο(α)
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΟΣΜΟΣ
Η ιστορία της ελπίδας
Η ιστορία της ελπίδας
ΔΕΚ 08. 2016
2488
Στις μεγαλύτερες τραγωδίες... μπορεί να βρεθεί η ελπίδα
Η πορεία του ανθρώπου προς την τεχνητή νοημοσύνη
Η πορεία του ανθρώπου προς την τεχνητή νοημοσύνη
ΙΑΝ 24. 2018
1565
Οι στιγμές- σταθμοί
Η ιστορία της εργατικής  Πρωτομαγιάς
Η ιστορία της εργατικής Πρωτομαγιάς
ΜΑΙ 01. 2017
3167
Η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία
E-mails οίνου
E-mails οίνου
ΦΕΒ 19. 2017
3692
Η εναλλακτική χρήση της αφήγησης στις επιχειρήσεις
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
comments powered by Disqus